Voetbalplaatjes

Wat ons nu, voetbaltechnischerwijs, toch is overkomen.... dat gebeurt je maar 1x in je (voetbal)carrière............ (of je moet heel goed kunnen voetballen, dan kom je misschien nog eens in het AH-voetbalplaatjesboek).

In samenwerking met C1000 heeft onze vereniging een écht voetbalplaatjesboek gemaakt.
Zo ziet het er uit.........................

En zo ziet een pagina eruit....................... deze is van (een deel van) de C-selectie

en voor de oplettende lezer.......... inderdaad..................

zowel Geerard (als leider van de ploeg) en Rutger staan er in. En nog wel op dezelfde pagina.

Het plaatje van Rutger hebben we nog niet.......................

Dat van Geerard wel!

En zelfs ik (als jeugdledeadministratie en vrijwilligster) heb er aan moeten geloven..............

Weet niet of ik hier nu blij mee moet zijn, maar goed, ik hoor er blijkbaar ook bij.

Ook mijn plaatje hebben we al.

In de kantine en langs de velden wordt druk geruild en gepraat over het boek.

Nu dus de komende weken maar even boodschappen halen bij de C1000.

KNVB-voetbaldagen II

Stond ie toch in de halve finale van de "goalmaster" op de KNVB-voetbaldagen.
Hij vormde een team met één van zijn ploeggenoten. Samen moesten ze tegen een team waarin nog een ploeggenoot zat.

Die halve finale werd gewonnen wat betekent dat de teamgenoten nu elkaars tegenstander worden. Eén tegen één wordt het dus.

Meteen vanaf de aftrap veroverde hij de bal en schoot meteen in het doeltje. Daarna nog 2x. En zo won hij dus..................

Met een mooie beker afscheid nemen van de voetbaldagen, mooier kan het toch niet.

De 1e (rechts) en 3e plaatswinnaar...........

Even vergelijken natuurlijk...............

KNVB-voetbaldagen

Vandaag begonnen ze weer..... de KNVB-voetbaldagen. Voor Rutger de laatste keer, volgend jaar is hij TE OUD.

3 dagen van allerlei voetbalspelletjes en voetbalvaardigheden.
Een hele groep kinderen (99!) verdeeld over 6 groepen, ieder begeleidt door 2 trainers.

Alle kinderen krijgen hetzelfde tenue uitgereikt, dus, zoals gewoonlijk, even zoeken om je eigen kind daaruit te vissen.

Voor een partijtje voetvolley krijgen ze uitleg.

En dan beginnen maar...........

En na deze arbeid is het goed toeven in de kantine. Een lunch staat klaar, met verse soep, een brood met beleg, een krentebol en een ijsje toe.

Morgen dag 2.

Lang geleden

Het is alweer een poos geleden, zie ik tot mijn grote schrik, dat ik me hier heb laten zien......
Niet dat ik niets heb gedaan hoor, maar gewoon, niet veel bijzonders te melden.
Alles gaat weer zijn gangetje na de vakantie, kids, weer naar school, man weer naar "de zaak" en ik doen mijn dingetjes: speel-o-theek, wat kaartjes maken, een vriendin helpen die met een vervelende blessure zit (al een aantal maanden), voetbalmoeder spelen, daarvoor een blog bijhouden. Je ziet het, ik zit echt niet stil.

En daarbij heb ik zelf een kleine blessure opgelopen, nl. hielspoor. En da's niet echt lekker, kan ik je melden.
Gelukkig heb ik nu dé remedie gevonden, geloof ik. Shockwave-therapie. Niet echt pijnloos, maar ook niet heel erg pijnlijk, zo'n beetje ertussenin.
En volgens mij heeft het al geholpen. De pijn is afgenomen.
Als het goed is moet ik nog 1x volgende week en dan zou het over moeten zijn......
Duimen jullie voor me.

Voetbal-jaarafsluiting

Al een poosje geleden hadden we seizoensafsluiting van D1. We zijn naar De Boerenhoeve in Nieuwvliet geweest. Een boerderij waar je allerlei activiteiten kunt doen, onder begeleiding.
Zo gingen de meeste kinderen survivallen, de meeste ouders kozen voor boerengolf en oudhollandse spelen.
Het weer was niet zo denderend maar dat mocht de pret niet drukken.



Rutger en Werner gingen o.a. boogschieten en dat ging helemaal niet zo slecht. Bij mij resulteerde het in een blauwe arm. Bij het loslaten van de boog sprong het "elastiek"tegen mijn arm. Niet echt lekker.........

Toch wel het hoogtepunt van de dag was het boerengolf. Slaan tegen een redelijk grote bal met een bezemsteel met daaraan een kinderklomp. En wie met de minste slagen de bal in de hole had, had gewonnen.

Dat het niet altijd zo makkelijk was, blijkt wel hieronder. Geerard moest de bal uit het hoge gras zien te slaan...........

Rutger is er bij gaan zitten.........

En Werner geeft de bal een ....mep.........

Zo kan het er dus uitzien bij een hole. Alle ballen dicht bij elkaar en het kleinste polletje zorgt er al voor dat de bal niet in de hole gaat, tot hilariteit van de anderen...............

Dit was dus echt het laatste wat we met D1 hebben gedaan. Rutger is, na 2 jaar in D1 te hebben gevoetbald, nu D-pupil af...........

Op naar de C-junioren.............

60-jarig bestaan voetbalclub

Zaterdag was het eindelijk zo ver... Dé voetbalvereniging bestaat dit jaar 60 jaar en dat moet worden gevierd..... De dag begon al met prachtig weer, gelukkig!
Na vele avonden vergaderen en veel voorbereiden waren wij, G, Rutger en ik, al om 9.00 uur op het complex om onze bijdrage te leveren. G. en Rutger gingen helpen met het opzetten van de laatste dingetjes en ik ging in de kantine helpen.
Omdat er 's ochtends ook nog een toernooitje moest worden afgewerkt was het al vroeg druk in de kantine. Consumptiebonnen moesten worden verkocht, broodjes gesmeerd, 400 pannekoeken voor de F- en E-jeugd worden gebakken en meer van dat soort dingen.

Om 12.00 uur begon het hele spektakel. De jongste jeugd begon dus met het eten van de pannekoeken, de oudere jeugd kon zich uitleven met latje-knal, speedmeter en penalty-schieten.
Tot mijn verbazing bleek Rutger, nu niet direct de beste penalty-schieter, alle 5 zijn pogingen raak te schieten. Hij was dus door, in zijn leeftijdscategorie, naar de finale later die middag, met een heel speciale doelman......

Rond 14.00 begonnen er "bekende" mensen binnen te komen om mee te spelen in het World Master Team (http://www.worldmasterteam.info/), een team van bekende mensen van sport en tv, die geld inzamalen voor KiKa.
Onder de voetballers ook Charly Luske (hier op de foto met de zus van een medeteamgenootje van Rutger).

Coach van de bekende mensen was Rob Geus...

De mensen van het WMT wonnen met grote overmacht de wedstrijd die gespeeld werd tegen een selectie van spelers uit het 3e, 4e en 5e elftal van onze vereniging.

En toen........

het slotspectakel van de dag.....

de finale om de penalty-bokaal....

met niemand minder dan......

de finalisten (met Rutger, in het oranje, in het midden).........

die het op gingen nemen tegen..................

de enige echte Belgische doelman.......

Juist! Jean Marie Pfaff........

Op het gemakje kwam hij aanlopen, ging eerst op de foto met alle finalisten.......

En ging er dan eens aan beginnen. De jongste deelnemers eerst, waarbij ons bijna-buurjongetje uiteindelijk de winnaar werd.

Toen was het de beurt aan de C/D-jeugd waarin Rutger dus meedeed.

Jean-Marie ging eerst eens even vertellen dat hij echt wel zijn best ging doen en dat ze niet dachten dat het een makkie zou worden..............

Rutger moest als eerste, en.......

RAAK!

Daarna de concurrentie...... De één na de ander miste en alleen Lars bleef over.

Zou hij raak schieten? Zo niet, dan was Rutger de winnaar......

Spannend!!

Hij schoot ook raak en was dus samen met Rutger nog in de race om de prijs.......

En ja hoor, daar kwam hij uit zijn goal.....

Het onderhandelen begon.... wat heb je er voor over als ik je laat winnen.... en meer van dat soort flauwekul......

Nadat de onderhandelingen waren be-eindigd kon het echt beginnen. De één na de ander schoot raak en dat zo 5x....

Uiteindelijk schoot Rutger zijn penalty erin en Lars schoot recht op de doelman, die de bal tegenhield.

En zo werd Rutger de uieindelijke winnaar!

Een flinke beker en een leuke waardebon was zijn prijs!

En dan te bedenken dat hij de dag ervoor ook al met zijn team 1e was geworden bij een outdoor soccer toernooi.....

Het weekend kon dus niet meer stuk!

Club Brugge

Lang verwacht, eindelijk gekomen.
Rutger mocht met zijn voetbalteam Assist (een soort van voetbalschool) een wedstrijd voetballen tegen de D1 van Club Brugge. Dit team is 2e van Belgie, dus vétgoed!.
Dat beloofde dus een enerverende middag te worden.
Om 13.00 uur stond-ie al startklaar, tas ingepakt, trainingsbroek aan. "Gaan we al"?
Eindelijk konden we gaan.

Toen iedereen op de verzamelplaats was werden de kinderen en spullen in 2 busjes geladen, een aantal kinderen reed met ouders mee en we vertrokken, naar Brugge.
Trouwens, dat in een busje rijden met de helft van je team is al een groot deel van de pret.
En eindelijk waren we er, bij het Jan Breydelstation, hét station van Club Brugge.

En het leuke was, het 1e team, dus met bekende (?) voetballers was op een trainingsveld aan het trainen, afgeschermd door schermen langs de hekken. Maar wie wilde kon toch een goede blik werpen.......
De kids moesten eigenlijk meteen omkleden en aan de warming up beginnen........

............terwijl de meegereisde ouders een kopje koffie gingen drinken in de "kantine"van Club Brugge.

Eindelijk begon de wedstrijd. De trainers hadden van tevoren gezegd dat ze een wedstrijd wilden zien waarin iedereen aan spelen toekwam en waarbij niet met meer dan 10-0 zou worden verloren. Want dat ze gingen verliezen, dat stond al van tevoren vast. "Onze" jongens trainen 1x per week met elkaar, spelen allemaal bij een andere club, spelen zelden wedstrijden (en als ze dan een keer een wedstrijd spelen, meteen ook niet tegen de minste....).

De jongens van Club Brugge trainen wel 3 of 4 keer in de week met elkaar en spelen elke week wel een wedstrijd. Die zijn dus veel meer op elkaar ingespeeld......

Uiteindelijk werd het volgens het scorebord 9-0, volgens de supporters 10-0, dus ..... missie geslaagd.....

En de kids.....

die vonden het geweldig!! terwijl ze anders niet graag verliezen.

Al met al een geslaagde middag!

Weer eens wat te bloggen

Er was eens een jongetje van 11 jaar die mee mocht doen aan de KNVB Masters 4 tegen 4.
Da's een toernooitje waarvoor jongens worden uitgenodigd die zijn geboren in 1996 en die redelijk (!) kunnen voetballen.

Samen met 3 andere jongens van hetzelfde bouwjaar en van dezelfde vereniging vormde hij gisteren een team die het in 5 wedstrijdjes moesten opnemen tegen andere teams.
Het doel van het hele gebeuren was: een bobo van de KNVB gelegenheid te geven de voetballers te bekijken en te beoordelen.

De bobo geeft uitleg............

De voetballers kregen allemaal een hesje aan met een rugnummer. Dat rugnummer was voor de bobo het herkenningspunt van de spelers. De eerste 3 wedstrijden begonnen goed. Door goed samenspel werd gewonnen met 7-2, 10-1 en 8-4.

Tegen een 4-tal, wat al 12 KNVB trainingen in najaar had gevolgd (waren al eerder door de KNVB geselecteerd), ging de strijd gelijk op. Met één doelpunt verschil ging helaas deze wedstrijd verloren. De intensieve wedstrijden gingen nu ook hun tol eisen.

De laatste wedstrijd werd gespeeld op echte kleine 4 - 4 doelen. De kansen waren er wel maar de tegenpartij speelde zeer verdedigend en het bleef beperkt tot een aantal ballen tegen de paal. Tegenstander kon helaas de wedstrijden afsluiten met winst 0 – 1.
Maar met 28 doelpunten voor en 11 tegen hadden de Boys een productieve middag achter de rug.

Na nog even een teamfoto gingen de Boys douchen en kan het grote wachten beginnen.

Als je maandag nog niets hebt gehoord ben je niet geselecteerd. Als je een brief in de bus krijgt, ben je geselecteerd en mag je een aantal KNVB-trainingen volgen.

Het doet mij een beetje denken aan vroeger, toen je eindexamen moest doen voor school. Als je voor die-en-die dag, dat-en-dat uur niet gebeld bent, dan.........

Vanmiddag kwam hij uit school...... is er al post......... Nee schat, dat kan ook nog niet.........

Mischien krijgt dit sprookje, dat begon met: Er was eens.... een leuk vervolg.

En anders is het ook niet erg hoor