O jee.....

.... alweer zo lang gewacht met bloggen. Dat komt vast omdat ik meerdere blogs heb. Vooral op het hobby-blog zet ik wel eens wat en tsja... wat dan met dit blog??
Nou ja, een update dan maar........

Helaas hebben we in juli plotseling afscheid moeten nemen van mijn schoonmoeder, een grote schok.
Veel geregeld, ook om alles goed te regelen voor mn schoonvader die bijna blind is en ook sinds februari rolstoelgebonden is.
We hebben met een mooie afscheidsdienst afscheid genomen van oma en haar daarna begraven op de begraafplaats in Heinkenszand.
Daarna nog een weekje bij opa gebleven tot alles met de thuiszorg en zo goed geregeld was, zodat we met een goed gevoel weer naar huis en aan t werk konden.
Zo was de zomervakantie ineens heel anders dan je had gedacht.....

Nu gaan we nog om de week de zondag naar opa, om de post met hem door te nemen en zo, en om een lekker potje te koken. Indien nodig gaan we natuurlijk vaker.....

Rutger is inmiddels volop aan de studie aan de HZ in Vlissingen. Hij vindt het een leuke studie, moest wel erg wennen aan de reistijden. Soms is hij net zo lang onderweg als dat hij les heeft.

Werner is in september aan een andere opleiding begonnen. Tuin- en akkerbouw was heel leuk, maar vooral heeeeel moeilijk. Hij doet nu toegepaste biologie. Op t moment loopt hij stage bij bierbrouwerij Sint Servattumus. Heeft het daar erg naar z'n zin gelukkig. Is ook natuurlijk wel iets voor hem hè.

Verder gaat alles wel zn gangetje. Ik ben volop aan te haken (zie ander blog). k Heb zelf een project vertaald wat in januari gaat beginnen op een fb-groep ( a granny a day )
Erg leuk, ik hoop dat er veel haaksters aan mee gaan doen.

Een jaar achterstand........

Een hele poos geleden alweer dat ik geblogd heb (bloos, bloos).

Meer dan een jaar zie ik.

En er is een hoop gebeurd in dat jaar.

Werner is geslaagd voor z'n Havo-diploma en is gaan studeren op de HAS (Hogere Agrarische School) in Den Bosch. Hij "doet" daar Tuin- en Akkerbouw.

Studeren betekent natuurlijk ook "op kamers". Man, wat een drama is dat, een kamer zoeken....

Bij de één moet je op audiëntie komen en word je evenzogoed weer afgewezen, bij de ander hoor je gewoon niets meer....... Hoe vervelend is dat, én maar hoop houden.

Na een aantal weken had ik er genoeg van en ben ik zelfs eens het web opgegaan.

Na een poosje zoeken vonden we via een makelaar drie adressen die ons wel aanspraken en hebben we een afspraak gemaakt om de drie kamers te bekijken.

Uiteindelijk is het één van die drie geworden. Een kamer aan de Aartshertogenlaan, net aan de rand van het centrum.

Dat betekende natuurlijk ook schilderen, schoonmaken en inrichten. Pfff..... maar hij zit er en heeft het op school en bij de studentenvereniging prima naar z'n zin. Zijn kamer vind ie maar zo-zo, en zal ook gaan uitkijken naar een andere, als hij dit jaar haalt....................

Rutger zit inmiddels vlak voor zn eindexamen Havo en wil daarna ook gaan studeren, aan de HZ in Vlissingen, Sport- en Bewegingseducatie.

Nu alleen nog even slagen.........

Vorig jaar juni hebben we voor de verjaardagen van opa en oma Verschiere een fotoreportage laten maken, samen met Lian, Joop en de kids.

Foto's zijn heel leuk geworden en opa en oma waren er heel blij mee. We hadden foto's van beide gezinnen samen en natuurlijk de gelegenheid genomen om foto's te maken van R en W.
Ze willen immers nooit op de foto.

Ze gaan op Ardennerkamp

24 mei gaan ze op Ardennerkamp: Rutger, zijn klas en de parallelklas.
Ze gaan met de auto naar Station Gent-Dampoort, dan met de trein naar het dorpje zo'n 10 km van hun kampeerplek en van het stationnetje lopen ze de resterende 10 km.
Ze kamperen in tenten, koken zelf eten en doen gevaarlijke dingen als abseilen, kayakken in de rivier, mountainbiken en grotten verkennen.

Dat vraagt natuurlijk om een middagje tent opzetten. Met z'n zevenen moeten ze er straks in, met z'n zevenen dus ook de tent opzetten, koken en zo.
Daarom deze middag in de meivakantie, waarin het prachtig weer is, uitgekozen om bij één van de jongens in de tuin de tent op te zetten.

Eerst even een verfrissende duik in het zwembad natuurlijk!

Daarna moest er toch echt begonnen worden.
Onder de deskundige leiding van de eigenaar van de tent wordt aandachtig geluisterd naar het hoe-en-wat.......



Eerst het grondzeil maar eens uitleggen. Zo te zien een ruime tent.........

Daarna de stokken in elkaar steken en de tent zelf eens uitvouwen..................

Da's al een hele klus!

De tent bestaat op zich uit niet zo heel veel stokken dus dat scheelt alweer. Een lange stok in het midden.........................

En dan nog wat stokken die zorgen voor een soort van luifel............

Veel haringen om de boel strak te zetten..................

en ja daar kun je wel een hamer bij gebruiken

Wat discussie over hoe die luifel op te zetten..................................

Maar het komt wel goed!

Een prachtige, grote, tent waarin ze makkelijk met z'n zevenen in kunnen liggen.

Toch even een matrasje oppompen om precies te meten..................

En hoe leuk is het niet toe te kijken hoe iemand zich uit de naad pompt.....................

En het paste...................................

Lars, jammer dat je er niet was, maar vakantie in Turkije is natuurlijk leuker.........

KNVB-voetbaldagen II

Stond ie toch in de halve finale van de "goalmaster" op de KNVB-voetbaldagen.
Hij vormde een team met één van zijn ploeggenoten. Samen moesten ze tegen een team waarin nog een ploeggenoot zat.

Die halve finale werd gewonnen wat betekent dat de teamgenoten nu elkaars tegenstander worden. Eén tegen één wordt het dus.

Meteen vanaf de aftrap veroverde hij de bal en schoot meteen in het doeltje. Daarna nog 2x. En zo won hij dus..................

Met een mooie beker afscheid nemen van de voetbaldagen, mooier kan het toch niet.

De 1e (rechts) en 3e plaatswinnaar...........

Even vergelijken natuurlijk...............

KNVB-voetbaldagen

Vandaag begonnen ze weer..... de KNVB-voetbaldagen. Voor Rutger de laatste keer, volgend jaar is hij TE OUD.

3 dagen van allerlei voetbalspelletjes en voetbalvaardigheden.
Een hele groep kinderen (99!) verdeeld over 6 groepen, ieder begeleidt door 2 trainers.

Alle kinderen krijgen hetzelfde tenue uitgereikt, dus, zoals gewoonlijk, even zoeken om je eigen kind daaruit te vissen.

Voor een partijtje voetvolley krijgen ze uitleg.

En dan beginnen maar...........

En na deze arbeid is het goed toeven in de kantine. Een lunch staat klaar, met verse soep, een brood met beleg, een krentebol en een ijsje toe.

Morgen dag 2.

Hij is aan het leren......

......om contactlenzen in te zetten en te dragen.
Al een poosje zou Rutger het liefst contactlenzen hebben. Niet dat hij een hekel heeft aan zijn bril hoor, maar makkelijk is het niet altijd.
De opticien waar we altijd heen gingen vond hem nog wat te jong en te klein en dus wisten we het nog een jaartje uit te stellen.
Maar bij de laatste controle bleken zijn ogen toch wat achteruit te gaan. En dat was, zo zei de opticien, te wijten aan het feit dat de bril niet de hele dag wordt gedragen (?).

Rutger heeft namelijk op school tijdens de lessen en thuis wel zijn bril op, maar tijdens de wisseling van de lessen, in de pauzes en buiten niet. En dat was nu net wel belangrijk.......

Dus opperde ik nog maar eens het feit dat contactlenzen gewoon altijd op je oog zitten en je ze dus niet ziet en hij ze dus wel altijd zou dragen (als zijn ogen er tenminste tegen konden).

Zo gezegd, zo gedaan.... De plaatselijke opticien zag geen problemen en proeflenzen werden besteld.

Donderdag zijn we ze gaan ophalen en moest hij dus leren inzetten.

Ging hartstikke goed, zaten perfect, heeft ze meteen 4 uur ingehouden. Er uit halen ging ook goed. Maar toen............. vrijdag kreeg hij ze, tot grote frustratie van iedereen, met geen mogelijkheid in.

Zaterdag ging er één in, de ander niet. Dus wij terug naar de opticien. Daar heeft hij, onder begeleiding, drie keer zijn lenzen er in gedaan en eruit gehaald. En ze gewoon 5 uur ingehad, zonder problemen.

En wat denk je, vanochtend, zaten ze gewoon heel snel in. Ik denk dat dat wel goed gaat komen.........................

Heb ik trouwens al verteld dat hij sinds 3 weken ook een bovenbeugel heeft met blokjes.......... Ook dat gaat goed, na een paar pijnlijke dagen. Over ruim een maand krijgt hij ook aan de onderkant een blokjesbeugel.

Hij is er weer...........

Vanochtend klokslag half 8 reed de bus voorbij met daarin de snowboarders van de sportklassen. We moesten in de sprint om op tijd te zijn. Gelukkig is het maar een paar honderd meter.
Rutger was vrij vlug uit de bus maar zijn koffer kwam er als 1-na-laatste uit.

Hele verhalen had ie, over hoe leuk het snowbarden wel was, het rodelen stelde niet veel voor, het zwemmen was wel leuk.
Ze hadden lekker gegeten, weinig geslapen en veel gelachen.

Hieronder wat foto's.

Rutger (links) en Sander leren snowboarden.................

eten op de piste in een skihut..............

de groep snowboarders waar Rutger in zat. Hij zit op de grond helemaal links...........

de piste................

de gondels waarmee ze naar boven gingen............

Hij zou best nog wel een keer willen...................

Maar hij moet het voorlopig met Snowbase doen. Is ook leuk en veeeeeel dichterbij.

O ja, hij vond zijn kamer helemaal vet cool................

Renovatie

Terwijl Rutger weg is (zie vorige post) kan ik de slaapkamer onderhanden nemen.
De kids hadden besloten van kamer te ruilen. Dus Werner gaat naar zolder en Rutger krijgt Werner's kamer. Daar zat al een behangetje op van toen hij 6 was (is nu 16), dus tijd voor verandering.
Dus zondag begonnen we al met het leeghalen van de kamer en meubels uit elkaar halen.
Maandag en dinsdag heb ik gebruikt om te verven en behang te strippen.

Toen zag het er zo uit......

Nadat de kast zwart is geverfd en het kozijn wit kon er worden behangen. Met veel hulp van mijn moeder ziet het er nu zo uit. De achterwand is zwart, de langste muur is zwart-wit gestreept en de kant van het raam en de deur is wit.

Inmiddels staat de zwarte kast tegen de witte muur naast de deur en het bed tegen de zwarte wand.

Nu kan het inrichten beginnen........

O ja, gisteren kreeg ik een sms'je van Rutger:

"Hier alles goed. Morgenavond gaan we rodelen, overmorgenavond zwemmen. Snowboarden is leuk!!"

Daar gaat hij..................

Gisteravond 17.30 uur. Bepakt en bezakt stond ie klaar, onze jongste.

Al helemaal in skikleding gehuld, want da's makkelijk voor morgenochtend, vertrekken we naar school. Hij gaat namelijk met 60 andere kinderen die in de sportklassen zitten skiën/snowboarden in Oostenrijk. Een busreis van ca 13 uur voor de boeg en vol goede moed. Overnachten (?) in de bus en dan morgenochtend meteen de piste op (vandaar de skikleding). Geen tijd om eerst naar het pension te gaan om te verkleden. Rond 16.00 uur zijn ze dan in het pension Haus Brunhilde..........

in het dorpje Fusch, vlak bij Kaprun.

Ze gaan naar Zell am See om te skiën/snowboarden, zo'n 10 minuten met de bus.

Elke dag 2 x les en 's avonds een leuk programma. Zo gaan ze een keer rodelen, een avond zwemmen de laatste avond houden ze een "bonte avond".

Vrijdagochtend gaan ze nog de piste op en ergens in de middag vertrekken ze weer richting huis zodat ze weer een nacht in de bus kunnen slapen.

Zaterdagochtend rond 8 uur is hij weer thuis.........

(en eigenlijk zou hij om 9.30 uur een voetbalwedstrijd moeten fluiten en dan om 11.30 uur zelf moeten voetballen. Omdat er 6 kinderen uit zijn team ook mee zijn naar Oostenrijk leek het de trainers/leiding maar beter de voetbalwedstrijd te verzetten. En die wedstrijd fluiten..... die gaat ook niet door!)

Voetbal-jaarafsluiting

Al een poosje geleden hadden we seizoensafsluiting van D1. We zijn naar De Boerenhoeve in Nieuwvliet geweest. Een boerderij waar je allerlei activiteiten kunt doen, onder begeleiding.
Zo gingen de meeste kinderen survivallen, de meeste ouders kozen voor boerengolf en oudhollandse spelen.
Het weer was niet zo denderend maar dat mocht de pret niet drukken.



Rutger en Werner gingen o.a. boogschieten en dat ging helemaal niet zo slecht. Bij mij resulteerde het in een blauwe arm. Bij het loslaten van de boog sprong het "elastiek"tegen mijn arm. Niet echt lekker.........

Toch wel het hoogtepunt van de dag was het boerengolf. Slaan tegen een redelijk grote bal met een bezemsteel met daaraan een kinderklomp. En wie met de minste slagen de bal in de hole had, had gewonnen.

Dat het niet altijd zo makkelijk was, blijkt wel hieronder. Geerard moest de bal uit het hoge gras zien te slaan...........

Rutger is er bij gaan zitten.........

En Werner geeft de bal een ....mep.........

Zo kan het er dus uitzien bij een hole. Alle ballen dicht bij elkaar en het kleinste polletje zorgt er al voor dat de bal niet in de hole gaat, tot hilariteit van de anderen...............

Dit was dus echt het laatste wat we met D1 hebben gedaan. Rutger is, na 2 jaar in D1 te hebben gevoetbald, nu D-pupil af...........

Op naar de C-junioren.............

13 jaar

Vandaag is ie 13 geworden, onze jongste.
En weet je waarmee we hem een enorm plezier hebben gedaan?...

Met een diabolo.

Ja, zo'n ding waar wij, in onze jeugd, ook al mee speelden. Weer helemaal een rage hier in het Terneuzense.........


Een kinderhand is gauw gevuld, moet je maar denken......

Hij heeft natuurlijk nog wel wat anders ook gekregen hoor!

60-jarig bestaan voetbalclub

Zaterdag was het eindelijk zo ver... Dé voetbalvereniging bestaat dit jaar 60 jaar en dat moet worden gevierd..... De dag begon al met prachtig weer, gelukkig!
Na vele avonden vergaderen en veel voorbereiden waren wij, G, Rutger en ik, al om 9.00 uur op het complex om onze bijdrage te leveren. G. en Rutger gingen helpen met het opzetten van de laatste dingetjes en ik ging in de kantine helpen.
Omdat er 's ochtends ook nog een toernooitje moest worden afgewerkt was het al vroeg druk in de kantine. Consumptiebonnen moesten worden verkocht, broodjes gesmeerd, 400 pannekoeken voor de F- en E-jeugd worden gebakken en meer van dat soort dingen.

Om 12.00 uur begon het hele spektakel. De jongste jeugd begon dus met het eten van de pannekoeken, de oudere jeugd kon zich uitleven met latje-knal, speedmeter en penalty-schieten.
Tot mijn verbazing bleek Rutger, nu niet direct de beste penalty-schieter, alle 5 zijn pogingen raak te schieten. Hij was dus door, in zijn leeftijdscategorie, naar de finale later die middag, met een heel speciale doelman......

Rond 14.00 begonnen er "bekende" mensen binnen te komen om mee te spelen in het World Master Team (http://www.worldmasterteam.info/), een team van bekende mensen van sport en tv, die geld inzamalen voor KiKa.
Onder de voetballers ook Charly Luske (hier op de foto met de zus van een medeteamgenootje van Rutger).

Coach van de bekende mensen was Rob Geus...

De mensen van het WMT wonnen met grote overmacht de wedstrijd die gespeeld werd tegen een selectie van spelers uit het 3e, 4e en 5e elftal van onze vereniging.

En toen........

het slotspectakel van de dag.....

de finale om de penalty-bokaal....

met niemand minder dan......

de finalisten (met Rutger, in het oranje, in het midden).........

die het op gingen nemen tegen..................

de enige echte Belgische doelman.......

Juist! Jean Marie Pfaff........

Op het gemakje kwam hij aanlopen, ging eerst op de foto met alle finalisten.......

En ging er dan eens aan beginnen. De jongste deelnemers eerst, waarbij ons bijna-buurjongetje uiteindelijk de winnaar werd.

Toen was het de beurt aan de C/D-jeugd waarin Rutger dus meedeed.

Jean-Marie ging eerst eens even vertellen dat hij echt wel zijn best ging doen en dat ze niet dachten dat het een makkie zou worden..............

Rutger moest als eerste, en.......

RAAK!

Daarna de concurrentie...... De één na de ander miste en alleen Lars bleef over.

Zou hij raak schieten? Zo niet, dan was Rutger de winnaar......

Spannend!!

Hij schoot ook raak en was dus samen met Rutger nog in de race om de prijs.......

En ja hoor, daar kwam hij uit zijn goal.....

Het onderhandelen begon.... wat heb je er voor over als ik je laat winnen.... en meer van dat soort flauwekul......

Nadat de onderhandelingen waren be-eindigd kon het echt beginnen. De één na de ander schoot raak en dat zo 5x....

Uiteindelijk schoot Rutger zijn penalty erin en Lars schoot recht op de doelman, die de bal tegenhield.

En zo werd Rutger de uieindelijke winnaar!

Een flinke beker en een leuke waardebon was zijn prijs!

En dan te bedenken dat hij de dag ervoor ook al met zijn team 1e was geworden bij een outdoor soccer toernooi.....

Het weekend kon dus niet meer stuk!