Posts tonen met het label me myself and I. Alle posts tonen
Posts tonen met het label me myself and I. Alle posts tonen

dinsdag, december 31, 2013

Dag 2013!

2013.......
...... het jaar waarin we plotseling afscheid moesten nemen van mijn lieve schoonmoeder
.......het jaar waarin R. zijn havo-diploma haalde en zich nu onder de studenten mag scharen
.......het jaar waarin W. van studie wisselde en het nu prima doet
...... het jaar waarin ik, écht voor de allerlaatste keer, in de ouderraad van jongste zat
...... het jaar waarin ik veel kilometers met mn lieve wandelvriendinnen heb gewandeld, in weer en wind
...... het jaar van veel gezellige lunches en dinertjes met lieve vriendinnen, gister nog
...... het jaar waarin haken voor mij een grote rol speelde
...... het jaar waarin een ideetje uitgroeide tot een ware hype

2014.......
...... het jaar waarin G een maand weg is voor zijn werk, ongeveer een maand
...... het jaar waarin de hype echt vorm krijgt, hoe zal dat gaan?
...... het jaar waarin haken ook nu weer een grote rol gaat spelen
...... het jaar waarin we ook nu weer veel gaan lunchen en dineren ;) 16 januari alweer
...... het jaar van nieuwe vriendschappen en ontmoetingen

Dag 2013, Hallo 2014!!

Ik wens iedereen het allerbeste voor 2014, vooral een goede gezondheid en héél veel haakplezier met de Crochet Along!




zondag, november 24, 2013

O jee.....

.... alweer zo lang gewacht met bloggen. Dat komt vast omdat ik meerdere blogs heb. Vooral op het hobby-blog zet ik wel eens wat en tsja... wat dan met dit blog??
Nou ja, een update dan maar........

Helaas hebben we in juli plotseling afscheid moeten nemen van mijn schoonmoeder, een grote schok.
Veel geregeld, ook om alles goed te regelen voor mn schoonvader die bijna blind is en ook sinds februari rolstoelgebonden is.
We hebben met een mooie afscheidsdienst afscheid genomen van oma en haar daarna begraven op de begraafplaats in Heinkenszand.
Daarna nog een weekje bij opa gebleven tot alles met de thuiszorg en zo goed geregeld was, zodat we met een goed gevoel weer naar huis en aan t werk konden.
Zo was de zomervakantie ineens heel anders dan je had gedacht.....

Nu gaan we nog om de week de zondag naar opa, om de post met hem door te nemen en zo, en om een lekker potje te koken. Indien nodig gaan we natuurlijk vaker.....

Rutger is inmiddels volop aan de studie aan de HZ in Vlissingen. Hij vindt het een leuke studie, moest wel erg wennen aan de reistijden. Soms is hij net zo lang onderweg als dat hij les heeft.

Werner is in september aan een andere opleiding begonnen. Tuin- en akkerbouw was heel leuk, maar vooral heeeeel moeilijk. Hij doet nu toegepaste biologie. Op t moment loopt hij stage bij bierbrouwerij Sint Servattumus. Heeft het daar erg naar z'n zin gelukkig. Is ook natuurlijk wel iets voor hem hè.

Verder gaat alles wel zn gangetje. Ik ben volop aan te haken (zie ander blog). k Heb zelf een project vertaald wat in januari gaat beginnen op een fb-groep ( a granny a day )
Erg leuk, ik hoop dat er veel haaksters aan mee gaan doen.

vrijdag, maart 30, 2012

Zeeuwse knoop

Eén keer in de drie weken ben ik met een aantal vriendinnen creatief bezig ;).
Eén van hen kwam op het geniale idee eens een workshop te volgen en wel het maken van een hanger van een Zeeuwse knop. Aangezien wij als rasechte Zeeuwen (alhoewel niet allemaal) natuurlijk trots zijn op ons erfgoed leek ons dat een goed idee.

Zo togen we op een maandagmiddag naar Oost-Souburg alwaar de workshop zou plaatsvinden.

We zochten allemaal een mooi modelletje uit en ieder kon aan de slag.

Eerst de basis......



Druk bezig, zie je wel.....


En steeds meer details.............


En uiteindelijk hebben we allemaal een mooie ketting mét Zeeuwse knop, en één van ons had zelfs een bijpassende ring gemaakt!


Zeker voor herhaling vatbaar!!

donderdag, november 17, 2011

Het mag worden verteld.............

Na precies 4 maanden ben ik 20.6 kilo kwijt!!
Eigenlijk wel een beetje trots op mezelf ;)

donderdag, november 04, 2010

Ken je die van die vrouw die ging hardlopen??

Nou, die rent voorlopig niet meer.....................

Het is inmiddels al 2 weken geleden dat ik tijdens het hardlopen pijn in mijn knie kreeg....... Ik verstapte me (met mijn andere voet) en toen was het einde oefening.

Pijn net onder knie.........


De volgende dag toch de dokter maar even bezocht. Het leek niet op gescheurde banden of zo, meniscus ook niet. Hij hield het er maar op dat de knie overbelast was, waarschijnlijk door de overwachte beweging door de verstapping.
Met diclofenac werd ik naar huis gestuurd en "Als het volgende week niet over is, zie ik je terug".

Nou dat zal toch niet nodig zijn, dacht ik toen nog.

Helaas.......

De volgende dag al ben ik krukken gaan halen want lopen ging echt niet!!

Inmiddels had de fysiotherapeut ook al bevestigd dat het ging om de aanhechting van de hamstring op het scheenbeen. En oefeningen moest ik doen........ terwijl de disclofenac dus echt niet hielp. Na een uur waren ze al uitgewerkt en dat met drie op een dag betekende dat dus vele uren per dag pijn. Gelukkig ging slapen nog redelijk.

Ik dus terug na een week............... toch maar voor foto's naar de röntgen....... niets op te zien, dus geen breuken of scheurtjes in het bot..........
Als ik meer pijnstillers wilde kwam ik eigenlijk al in de morfine-achtige middelen, zei de huisarts.
Daar zat ik natuurlijk ook niet op te wachten, maar ibuprofen mocht ik wel proberen.

WAT EEN VERADEMING

Dat hielp eindelijk.

Inmiddels zijn we dus twee weken verder, vandaag voor het eerst de krukken wat minder gebruikt dan de vorige dagen.

Zou het dan toch echt beter worden???

donderdag, augustus 12, 2010

Stokje

Waar is je telefoon? Op de salontafel, altijd in mijn buurt. Niet dat ik nu zo vaak gebeld wordt, maar ik wil wel bereikbaar zijn voor………….. je weet maar nooit.

Je haar... krijgt vandaag weer een knip- en verfbeurtje. Misschien deze keer maar weer wat lichter of wat lichte plukjes erin.

Mijn vader... is de liefste vader van de wereld. Heel zorgzaam ook naar de kleinkinderen toe. En wat kan hij daar van genieten. Vorige weer nog zijn we bij hun gaan barbequen en je ziet hem genieten. Leuke gesprekken voert hij met hun. En omdat de kinderen van mijn zus zoveel jonger zijn, geniet hij daar weer op een andere manier van. Jammer dat we toch net niet iets dochterbij wonen.

Mijn moeder... vind ik heel knap omdat ze al zo lang voor mijn vader zorgt, en dat ook heel lang voor haar eigen moeder heeft gedaan, al is dat niet altijd even makkelijk. Er is niet gauw iets te veel, zo komt ze graag behangen als je dat vraagt en brengt ze net zo makkelijk even iets terug naar de winkel als het niet past. Ook past ze nog geregeld op op de kinderen van mijn zus.

Favoriete eten...Oei……. Weet ik zo snel niet. Ik hou wel van frietjes, maar ook een tosti lust ik graag. Of een lekker belegd broodje…………. Soms ligt het meer aan het gezelschap waarin je bent, dan smaakt alles goed.

Mijn droom de afgelopen nacht... Iets met de krant, weet niet meer precies wat, maar alle pagina’s zaten door elkaar en er miste iets……. Heel gek!

Favoriete drank... Pomelo Zero. Maar ook een rosé biertje gaat er wel in. Of ’s winters een lekkere Bailey’s on the rocks. Mijn droom.. lang gelukkig en gezond leven (lekker origineel hé).

In welke kamer werk je... Ik ben thuisblijfmoeder…….. Maar kaarten maken doe ik op zolder, in mijn eigen stukje hobbykamer.

Hobbies... lezen, kaarten maken, af en toe een stukje quilten, lunchen met vriendin(nen). Winkelen met Rutger.

Angst... dat er iets met de kinderen gebeurt. Of met manlief. Of met ouders.

Waar woon je over 6 jaar... zal wel in dit huis zijn. We wonen er goed, in een leuke buurt, dus waarom zou je verhuizen. Wel mag er wel iets aan gedaan worden. Een nieuwe badkamer of zo, of een stuk uitbouwen. Maar ja, dan eerst de staatloterij maar winnen.

Waar heb je geslapen vannacht... lekker thuis in m’n eigen (gloednieuwe) bed, naast m’n mannetje.

Iets dat je niet bent... knap (qua uiterlijk).

Muffins... ja lekker, met chocolade.

Verlanglijstje...staatsloterij winnen. Gezond blijven. Een mond vol mooie, rechte tanden.

Waar ben je opgegroeid... In Kloetinge, een dorp vlak bij Goes, op Zuid-Beveland. Leuk, je kent bijna iedereen, en iedereen kent jou….. Da’s het bijzondere van een klein dorp.

Wat heb je voor het laatst gedaan... de krant gelezen vanochtend en een sms’je gestuurd naar vriendin. Wat draag je... een zwarte 3-kwart broek, zwart t-shirt en een licht/donkergrijze tuniek. Schoenen met hakje.

Mijn t.v... gaat 's ochtends altijd even aan om nieuws te kijken. Vaak staat ie aan als achtergrondmuziekje. Nu de kids thuis zijn vanwege de vakantie staat ie bijna de hele dag aan (hoewel er soms niemand kijkt). Favoriete zenders: Discovery en Animal Planert (overdag).

Heb je huisdieren... 2 katten van 10 jaar oud. Gypsy en Blacky.

Vrienden... leer je pas echt kennen in tijden van nood. Ik heb twee échtécht goede vriendinnen: M. en M., daarbij nog wat leuke vriendinnen om mee bij te kletsen, om mee te wandelen (1x per week) en af te spreken, maar verder vooral goede kennissen.

Mijn leven... is goed zo. Alleen jammer dat niet iedereen snapt dat ik blij ben met het feit dat ik thuisblijfmoeder ben, ook nu de kinderen in principe oud genoeg zijn om alleen thuis te zijn. Ik word wel makkelijker, ben ook lang niet altijd thuis als zij thuis zijn, maar ik merk toch dat ze het prettig vinden als ik er ben als ze bijv. uit schol komen……

Mijn humeur... is meestal goed. Alleen als er iets niet gaat zoals ik wil, kan ik wel (even) mopperen).

Mis je iemand... zou zo niet weten wie. Sorry.

Voertuig... de auto. Vanwege lage rugproblemen is de fiets vaak geen optie. Lopen doe ik ook wel, in ieder geval 1x per week met 7 vriendinnen. Heel gezellig…..

Iets dat je niet kunt dragen... strakke kleding. Dat kan écht niet met mijn figuur.

Favoriete winkel... Miss Etam. Ik loop vaak zomaar even binnen en koop (gelukkig, zegt manlief) niet altijd iets. Jammer dat er in onze stad in de winkel maar een kleine collectie hangt. Gelukkig kom ik regelmatig in Goes en dan ga ik daar natuurlijk ook even naar Miss Etam.

Favoriete kleur... pfff.. . Zwart, zou iedereen roepen, denk ik. En inderdaad, als ik de kastdeur opendoe zie ik veel zwart, wit, beetje bruin en blauw. Zelden felle kleurtjes of het moet in iets zitten met zwart of wit erbij.

Wanneer heb je voor de laatste keer gehuild... echt gehuild, een paar weken geleden, van woede en onmacht, als er dan weer eens niets niet gaat zoals ik graag zou willen. En vaak genoeg heb ik tranen in de ogen van iets op tv.

Wanneer heb je voor de laatste keer gelachen… gisteren nog. W. kan altijd van de droge opmerkingen maken. Weet zo snel niet meer wat het was maar het as ’s avonds na zijn werk.

Mijn beste vriend is... mijn man en kids, heerlijke mannen!

Een plek waar je weer naar toe zou gaan... zou ik zo niet weten. Oost west, thuis best, gaat zeker voor mij op.

Facebook... ja hoor, elke dag!

Favoriete plek om te eten.. Op de bank met het bord op schoot, zeker in het weekend en in de vakanties.

Wie het leuk vindt, mag het stokje overnemen!

dinsdag, oktober 06, 2009

Lang geleden

Het is alweer een poos geleden, zie ik tot mijn grote schrik, dat ik me hier heb laten zien......
Niet dat ik niets heb gedaan hoor, maar gewoon, niet veel bijzonders te melden.
Alles gaat weer zijn gangetje na de vakantie, kids, weer naar school, man weer naar "de zaak" en ik doen mijn dingetjes: speel-o-theek, wat kaartjes maken, een vriendin helpen die met een vervelende blessure zit (al een aantal maanden), voetbalmoeder spelen, daarvoor een blog bijhouden. Je ziet het, ik zit echt niet stil.

En daarbij heb ik zelf een kleine blessure opgelopen, nl. hielspoor. En da's niet echt lekker, kan ik je melden.
Gelukkig heb ik nu dé remedie gevonden, geloof ik. Shockwave-therapie. Niet echt pijnloos, maar ook niet heel erg pijnlijk, zo'n beetje ertussenin.
En volgens mij heeft het al geholpen. De pijn is afgenomen.
Als het goed is moet ik nog 1x volgende week en dan zou het over moeten zijn......
Duimen jullie voor me.

donderdag, januari 22, 2009

het viel allemaal niet mee.....

.... vandaag. De gastroscopie (maagonderzoek met slang via de mond naar de maag) viel vies tegen. Maar ik weet nu in ieder geval wel wat er aan de hand is (niets echt ernstigs hoor....).

Nu heb ik een keelpijn, dat wil je echt niet voelen. Ik kan me nu voorstellen hoe iemand zich voelt na een operatie waarbij een beademingsbuis in je keel heeft gezeten. Het lijkt of er een dikke prop in zit die je niet weggeslikt krijgt.

Enfin, pijn deed het niet..... het was alleen een vreselijk rotgevoel en braakneigingen..... niet normaal meer.
In 5 minuutjes was het gepiept en kon ik weer gaan. En bedankt!

woensdag, januari 21, 2009

Niet veel te melden......

Ik vind het toch zo knap dat sommige mensen elke dag wel iets te bloggen hebben....
Sommigen kunnen ook over niets een heel verhaald houden. Overigens wel leuk om te lezen hoor.

Ik zou misschien ook elke dag wel iets weten: wat we eten bijvoorbeeld, of hoe het met de poes gaat. Of dat mijn zoon weer een voldoende heeft voor welk vak dan ook. Dat het met m'n vader wel redelijk gaat maar dat hij toch moet gaan revalideren of dat mijn moeder net verjaart is. Of misschien vinden jullie het leuk te lezen over het boek dat ik net uitheb.....

Hé, eigenlijk genoeg om over te bloggen, nu ik er zo even voor ga zitten.

Ik wil vandaag nog even zeggen dat ik weer wat kaarten heb gemaakt en dat je ze kan bekijken op mijn blog Scrapsels van Jolanda (zie link in rechterzijbalk). Ik zou het leuk vinden als je daar een berichtje achterlaat.....

O ja, en morgen....... dan moet ik een maagonderzoek ondergaan. Je weet wel: met zo'n slangetje
via je mond naar je maag.......
Duimen jullie voor me!

vrijdag, april 18, 2008

(Blije) Thuisblijfmoeder

Vandaag las ik hier, op het blog van Monique, een stukje over het feit dat ze zich soms niet meer kan vinden in het feit dat ze thuisblijfmoeder is.
Ik heb dat niet zo, maar ik heb wel regelmatig het idee, dat ik me moet verdedigen voor het feit dat ik niet werk......
Bij familie, vriendinnen en soms zelfs bij een telefonische enquete.
Laatst nog belde iemand, die op zoek was naar mensen die "onder de 52 jaar en werkend waren". Ik hoorde daar toch zeker wel bij? En toen ik zei dat ik daar niet toe behoorde, zei ze vol verbazing........
"Bent U ouder dan 52??" (jaja, ik weet dat ik jong klink, haha)

Het feit dat iemand (bewust) niet werkt, kwam niet bij haar op.


Vooral nu, nu onze jongste bijna naar het voortgezet onderwijs gaat, komen vriendinnen en familie aan met: "Ik zag nog een advertentie in de krant, voor die-en-die baan.... is het niet iets voor je??" (Goed bedoelt hoor, dat weet ik wel).



Hoe vertel ik nu dat ik het wel goed vind zo, thuis, mij eigen tijd indelend, zonder dat ik me daar schuldig bij voel of zonder dat ik me daarvoor moet verdedigen.

Ik weet wel, sommigen gaan werken omdat ze anders financieel in de knoei komen, en anderen gaan weer werken omdat het thuiszitten ze afstompt en ze eens wat meer om zich heen willen dan alleen de kinderen en de andere moeders aan het schoolhek.
Ze willen zich wat meer ontwikkelen. Ook goed, ga je gang maar laat mij mijn ding doen.

Op momenten dat een juf/meester me bedankt voor mijn hulp en aanwezigheid in de klas, ben ik weer blij met het feit dat ik niet werk. De school weet inmiddels dat ze (bijna) nooit tevergeefs een beroep op me kunnen doen en vaak genoeg hoor ik hoe blij ze daar wel niet mee zijn, nu de meeste ouders allebei werken, en er dus geen tijd is voor de schoolse activiteiten van hun kind(eren).

En mijn hobby's.... ik kan scrappen wanneer ik wil, winkelen wanneer ik wil, op bezoek gaan wanneer ik wil.
Als ik eraan denk dat ik dat, als ik weer zou gaan werken, allemaal moet gaan inplannen, voel ik de druk al op mijn schouders.

En de kids........?
Die vinden het fijn dat hun moeder thuis is als ze uit school komen en ze evt. kan helpen met huiswerk, waar ze hun verhalen over school meteen kwijt kunnen.....
En uiteindelijk is dát het waar het allemaal om gaat!

woensdag, november 28, 2007

Uit eten

Anderhalve week geleden ben ik uit eten geweest met de "meisjes van de wandelclub".
Zoals jullie misschien wel weten gaan we elke woensdagavond wandelen met 8 "meisjes" die allemaal (op een na) in de OR zitten of gezeten hebben. Heel gezelligt altijd, goed voor de sociale contacten....

Een paar keer per jaar gaan we gezellig samen iets doen, iets anders dan wandelen......



Waren we een paar weken geleden maar met z'n drieen om te wandelen en zijn we uiteindelijk bij de bioscoop beland waar we Alles is Liefde (zeker een aanrader) hebben gezien, deze keer waren we allemaal van de partij en zijn we dus lekker gaan eten in een plaatselijk restaurant.



Heerlijke olijven, heerlijk eten, aangenaam gezelschap, wat wil een mens nog meer op een koude vrijdagavond ..........


maandag, april 02, 2007

Art Challenge 13#

What´s on your mind

Nog maar net op de site gezet en ik heb hem al gedaan.
Het onderwerp sprak me ook wel aan, deze keer.

Spreekt voor zich, denk ik.

Just released and I did it already. The subject was just right.


( I know there´s a mistake in the text)

Art Challenge 10#

Note to self

Ik weet het, ik spring van het ene naar het andere onderwerp.
Maar ik moest echt even een brief je aan mezelf schrijven.

Eigenlijk is dat wel eens goed om te doen. Hoewel er bij mij vaak hetzelfde op zou staan, denk ik.


I know, I jump from one subject to another but I have to write a note to myself.

It´s good to do so, every now and then. But I think I write the same things over and over again.

This note says

Be more confident in yourself!

Let others think what they want!

Say `NO` more often!

Be more consistent then you are now.

Art Challenge 4#

A symbol you love

Nu kon ik zo snel geen symbool bedenken waar ik helemaal weg van ben of wat ik altijd gebruik, maar de Pink Ribbon doet me altijd wel wat. Vandaar dat ik daarvoor heb gekozen.


I couldn't think of a symbol I love or use all the time. But the Pink Ribbon always catches me.

The card says:
The symbol that means a lot to me is the Pink Ribbon, the symbol of Breast Cancer (Awareness). Every time I see a Pink Ribbon it reminds me of checking......
That´s why I donate money to the Cancer Foundation in the Netherlands. This disease needs to be cured. Far to many women suffer from this disease but luckely a lot of them are cured after treatment. It could happen to you too......

Art Challenge 3#

Het 3e onderwerp voor de challenge is: I am....




De teksten spreken vanzelf....

Het papier vond ik wel zeer toepasselijk. Ik weet niet of het duidelijk overkomt op de foto maar op de voorkant staan allemaal zinnen die beginnen met I am..... en iedere keer heb ik I am omcirkeld.

De achterkant heeft een strookje tekst van een vel uit dezelfde serie en er staat All about me. Papier is van Sweetwater en heb ik gekocht bij Dolls toen ik daar vorige week was met mijn scrapvriendinnen.

Challenge 3# I am

The patterned paper was very suitable, I thought. I don't know if you can see it clearly but on the front of the card the paper says: I am... followed by sentences that can fit me.

On the back of the card I used a little piece as border and that says: All about me. The papers are from Sweetwater and I bought it last week when I was meeting my scrapfriends.

The sentences on the back says:

-- wife

--mother

--stay-at-home-mom

-- volunteer at the "speel-o-theek" (kind of library, but for toys)

--shop-o-holic (needs no translation)

Emily's Art Challenge

Ook ik ben begonnen met het volgen van de Art Challenge van het blog van Emily (http://embers.typepad.com/e/mini_art_journal_challenge/index.html)

Ik vind het een leuk idee. Je krijgt zo allemaal kaartjes met dingen over jezelf. Een beetje het idee van een Book of Me, maar dan allemaal kleine kaartjes ipv een hele pagina.
Ik maak ze niet precies in de goede volgorde maar net hoe het uitkomt. Ze zijn op de site al met de 13e kaart bezig en ik heb er nog maar 5.

Challenge 1: Something you are proud of.....



Ik heb de tekst in het Nederlands gedaan (is wel leesbaar dacht ik).

I also started the challenge from Emily's blog.

I like the idea. You get little cards with things about yourself. Kind of a book of me but smaller.

I'm not following the right order, but just the way I like it. On the site they are making the 13th, while I only made 5. But I'm catching up...

Challenge 1: Something to be proud of.

I'm feeling proud when I (and the other mothers, who are in the parents-council) get some appreciation. It gives many satisfaction when we see the children enjoy our activities. Or when we count the money after raising money for a goal, set by the teachers. We then can organize many things that is some much fun for the children.

zaterdag, februari 10, 2007

En......

........... het was lekker!



(zie blog hieronder, voor het geval je rare gedachten mocht krijgen!)

Gisteravond....

... hadden we ons jaarlijkse uitje als vrijwilligsters van de speel-o-theek.
En in plaats van "weer" gewoon uit eten te gaan leek het ons, als bestuur, wel eens leuk iets anders te gaan doen.

Dus werd het een workshop patisserie.
We gingen een valentijnstaartje maken.
Gelukkig was iedereen enthousiast en met 14 vrijwilligsters togen we naar Oostburg.

De basis was al gebakken dus konden er meteen aan de slag.
Eerst moesten we de cakebasis netjes doorsnijden zodat we drie plakken kregen.
Op de onderste en middelste laag werd een jamlaagje gesmeerd


en daarna moesten we met een spuitzak er een creme au beurre opspuiten.

Vervolgens op iedere laag een beetje gesneden perzikstukjes en een beetje verkruimelde bitterkoekjes. Dan de middelste laag op de onderste leggen en daar de bovenkant weer bovenop.

Toen kwam het moeilijkste. De hele taart moest worden ingesmeerd met creme au beurre, zowel de bovenkant als de zijkant. En liefst zo egaal mogelijk anders zag je later allerlei hobbels en bobbels.

Toen we dat hadden gedaan moesten we uit een lap rode marsepein een aantal hartjes en een aantal rondjes steken. De rondjes werd een roosje. De hartjes moesten op een lap witte marsepein worden gelegd.


Dat ging door een soort pastamachine, waardoor je een dunne plak kreeg waar de hartjes mooi in zaten gedrukt. Dat werd over het taartje gedrapeerd

en moest dan mooi glad worden aangedrukt.


Daarna de overschot eraf snijden, een mooie rand erlangs van rode marsepein. Het roosje werd op de bovenkant gelegd, van groen marsepein blaadjes en een slingertje gemaakt en voila, klaar!


Nu rest alleen nog de vraag: hoe zal ie smaken?

Vanmiddag rond koffietijd weten we het antwoord....................