25 jaar........................

Maandag 29 april waren we 25 jaar getrouwd.Wat een mijlpaal.... Ik vraag me af hoeveel van de mensen die die dag ook zijn getrouwd nu ook nog bij elkaar zijn.

Bij het doorkijken van de fotoalbums van de reportage viel het op hoeveel mensen er nu niet meer zijn........

De 2e foto had ik op facebook gezet..... wat een commentaar, en dan vooral dat G niet zoveel is veranderd. Over mij had niemand het (zegt genoeg denk ik)

Een jaar achterstand........

Een hele poos geleden alweer dat ik geblogd heb (bloos, bloos).

Meer dan een jaar zie ik.

En er is een hoop gebeurd in dat jaar.

Werner is geslaagd voor z'n Havo-diploma en is gaan studeren op de HAS (Hogere Agrarische School) in Den Bosch. Hij "doet" daar Tuin- en Akkerbouw.

Studeren betekent natuurlijk ook "op kamers". Man, wat een drama is dat, een kamer zoeken....

Bij de één moet je op audiëntie komen en word je evenzogoed weer afgewezen, bij de ander hoor je gewoon niets meer....... Hoe vervelend is dat, én maar hoop houden.

Na een aantal weken had ik er genoeg van en ben ik zelfs eens het web opgegaan.

Na een poosje zoeken vonden we via een makelaar drie adressen die ons wel aanspraken en hebben we een afspraak gemaakt om de drie kamers te bekijken.

Uiteindelijk is het één van die drie geworden. Een kamer aan de Aartshertogenlaan, net aan de rand van het centrum.

Dat betekende natuurlijk ook schilderen, schoonmaken en inrichten. Pfff..... maar hij zit er en heeft het op school en bij de studentenvereniging prima naar z'n zin. Zijn kamer vind ie maar zo-zo, en zal ook gaan uitkijken naar een andere, als hij dit jaar haalt....................

Rutger zit inmiddels vlak voor zn eindexamen Havo en wil daarna ook gaan studeren, aan de HZ in Vlissingen, Sport- en Bewegingseducatie.

Nu alleen nog even slagen.........

Vorig jaar juni hebben we voor de verjaardagen van opa en oma Verschiere een fotoreportage laten maken, samen met Lian, Joop en de kids.

Foto's zijn heel leuk geworden en opa en oma waren er heel blij mee. We hadden foto's van beide gezinnen samen en natuurlijk de gelegenheid genomen om foto's te maken van R en W.
Ze willen immers nooit op de foto.

Werner zag ze vliegen vanavond.....................

................deze luchtballonnen.

Blijkbaar kon je meedoen met een prijsvraag en dan een rondvlucht winnen in een luchtballon.

't was er wel mooi weer voor. En dan boven de kermis vliegen................... mooi uitzicht heb je dan (denk ik)

Aan de haak..........

Niet qua vissen, maar met een haaknaald. Aangestoken door de buurvoruw heb ik de haaknaald ook weer uit de naaidoos gevist. Wat bollen wol gekocht bij Zeeman en weg was ik.....

niet meer te stoppen...........

Kleine blokjes haak ik, zo'n 10x10 cm.....

Ik heb een aantal kleuren en daarmee kun je natuurlijk oneindige combinaties maken.

Inmiddels heb ik ongeveer 140 blokken af en het moeten er 228 worden. Dan heb je tenminste een lekker formaat om mee op de bank te zitten. Een aantal heb ik al aan elkaar gezet maar met de rest wacht ik tot ze allemaal klaar zijn, dan kun je de donkere blokken mooier verdelen onder de lichte.

Lekker werkje voor op de bank, zowel overdag als 's avonds.

Ken je die van die vrouw die ging hardlopen??

Nou, die rent voorlopig niet meer.....................

Het is inmiddels al 2 weken geleden dat ik tijdens het hardlopen pijn in mijn knie kreeg....... Ik verstapte me (met mijn andere voet) en toen was het einde oefening.

Pijn net onder knie.........


De volgende dag toch de dokter maar even bezocht. Het leek niet op gescheurde banden of zo, meniscus ook niet. Hij hield het er maar op dat de knie overbelast was, waarschijnlijk door de overwachte beweging door de verstapping.
Met diclofenac werd ik naar huis gestuurd en "Als het volgende week niet over is, zie ik je terug".

Nou dat zal toch niet nodig zijn, dacht ik toen nog.

Helaas.......

De volgende dag al ben ik krukken gaan halen want lopen ging echt niet!!

Inmiddels had de fysiotherapeut ook al bevestigd dat het ging om de aanhechting van de hamstring op het scheenbeen. En oefeningen moest ik doen........ terwijl de disclofenac dus echt niet hielp. Na een uur waren ze al uitgewerkt en dat met drie op een dag betekende dat dus vele uren per dag pijn. Gelukkig ging slapen nog redelijk.

Ik dus terug na een week............... toch maar voor foto's naar de röntgen....... niets op te zien, dus geen breuken of scheurtjes in het bot..........
Als ik meer pijnstillers wilde kwam ik eigenlijk al in de morfine-achtige middelen, zei de huisarts.
Daar zat ik natuurlijk ook niet op te wachten, maar ibuprofen mocht ik wel proberen.

WAT EEN VERADEMING

Dat hielp eindelijk.

Inmiddels zijn we dus twee weken verder, vandaag voor het eerst de krukken wat minder gebruikt dan de vorige dagen.

Zou het dan toch echt beter worden???

Lekker hapje

Wat doe je als het vakantie is en je niet wilt poetsen?? Juist, je gaat "iets"bakken.
Nu had ik gisteren al een appeltaartje gebakken maar mijn bakwoede was nog niet gestilt. Vriendin M., die morgen haar verjaardag viert, had gevraagd of ik "Oma's langevingertaart" voor haar wilde maken (zie deze post ). Maar dat is niet echt bakken, dat is meer bezigheid voor heel even.......

Daarom dit recept van vriendin Nien. Een echt top-recept, in ons gezin met graagte gegeten, als het is afgekoeld. Klinkt misschien gek, maar afgekoeld is ie echt vééél lekkerderder.

Je neemt een quichevorm en vet die in..................
Bekleden met bladerdeeg (pizzadeeg zal ook wel kunnen, denk ik).

Echt goed bekleden zodat er geen gaatjes meer te zien zijn........

Op deze bodem leg je plakjes bacon (ong een ons).........

Hierop strooi je geraspte kaas. Niet te veel, ik heb een voordeelzak van AH en die deel ik in drieën, één derde gaat op de bacon, dan beleg je dit met ham (gewoon, gekookte achterham) en daarop strooi je weer éénderde van de geraspte kaas, nog een laag ham en een laag kaas........

Dan snipper je een uitje en wat knoflook en je klutst 6 eieren. De ui en knoflook erbij en dan een goeie scheut bruschetta-kruiden (de mijne komt van de Hema).

Dit mengsel verdeel je over de quichevorm...................

zodat het er ongeveer zo uitziet.............

Dan gaat ie een uur de oven in, op 200C.......

Na 10 minuten in de oven ruik je het al...... Heerlijk!!

Hij gaat wat bol staan , maar als ie afkoelt zakt het weer in.
Poosje wachten en dan..... Smullen maar!!

Je moet echt maar een klein stukje nemen want het vult behoorlijk (is ook een echte calorie-bom volgens mij, maar hé, 't is vakantie......)

En anders neem je toch gewoon nog een stukje........................

Eindelijk wireless internetten

Je zal het niet geloven maar wij waren nog één van de weinigen die nog geen wireless internet hadden. En na veel gezeur van de kids (en mij) ging manlief er eens goed voor zitten en..... kreeg de router niet aan de praat :(
Na wat gebel met de mensen van een computerproblemenoplosbedrijf (jaja) kwam er een computergeleerde eens polshoogte nemen en wat blijkt..... ons modem werkt niet zoals zou moeten.
Na een heleboel gebel van mijn kant met de internetprovider bleek zelfs dat ze ons niet kunnen helpen aan een nieuw modem (wij hebben nu eenmaal een ADSL-verbinding, kunnen wij ook niet helpen). Gelukkig bood het eerdergenoemde computerproblemenoplosbedrijf uitkomst en kwamen ze de volgende dag een modem van hen plaatsen, wat we tijdelijk mogen gebruiken, totdat we een eigen nieuw modem (bij een andere internetprovider) hebben. Lief hè!!!!
En zo komt het, lieve mensen, dat ik dit stukje, op mijn eigen laptoppie (bedankt Marjo), wireless op blogger zit te typen.

Ik zeg: techniek staat voor niets!!!

En de kids kunnen hun geluk niet op. Niet meer om de beurt op internet, gewoon tegelijk! De één speelt één of ander spel op zijn eigen laptop en de ander heeft de XBox360 aan de router hangen. Ideaal!! Geen geruzie meer in huize V. Of het moet zijn omdat ze echt niet de hele dag op de PC/XBox mogen.

Strandhuisje te huur?

Er was eens een huisje wat er een beetje vervallen uitzag.............


de verf bladderde eraf.........


maar er hing wel een vriendelijk "welcome" boven de deur...................

Het leek een beetje op een strandhuisje, zo met al die schelpjes , het zwembandje en dat visnet!

Gelukkig was er iemand die de waarde van het huisje zag. Er werd druk gepoetst, er werd van alles naar binnen gebracht en een leuk, lief nestje werd gebouwd. En na een poosje.......... hoorden we de bewoners piepen................... Pa en/of ma vlogen af en aan om hun kroost van eten te voorzien

Op een dag ging het piepen over in tsjilpen en toen kwam de dag dat wij, de huisbazen, een glimp opvingen van de nieuwe bewoners.....

Wat waren ze trots, de vogelouders.

En toen, een dag nadat deze foto's werden gemaakt, hoorde ik een getsjilp van jewelste. Ik keek naar buiten en was net op tijd om te zien hoe één van de jonge vogels uitvloog, begeleid door een trots getsjilp van pa en/of ma. Pa en ma vlogen die dag nog een paar keer op en neer met eten voor de achterblijver. Een poosje later vloog ook dit jong uit.

En dat alles gebeurde, op ooghoogte, pal naast onze voordeur.

Het huisje staat nu weer leeg........... te wachten op de volgende huurder. Zouden we het een likje verf moeten geven of zou het zo ook wel voldoen. We wachten af!

Grote beslissing?

Hij.............

................. mijn oudste...................
..........had besloten dat zijn krullen nu toch maar eens gekortwiekt moesten worden. Het wordt weer warmer buiten en dan is zo'n krullenbos niet echt makkelijk, zei hij.

Dus een afspraak werd gemaakt en daar gingen we (ik "moest" mee voor morele ondersteuning.... oké en als chauffeur).
Kapster Jacqueline zag het helemaal zitten en had de scharen al aangescherpt.
De eerste krullen vielen..............

En dit is het eindresultaat. Een kort(er) koppie.

Dit kwam er af (al is die lichtgrijze pluk volgens mij niet van Werner)

Nu nog hopen dat hij het morgenochtend nog steeds leuk vindt, en het in model krijgt.

Maar dat gaat best lukken hoor, Jacqueline!

Ook hij is vertrokken

Nadat Rutger een paar weken terug een week op wintersport is gegaan met school, was het nu de beurt aan Werner. Vanochtend vroeg vertrok hij............

(Sorry, zeer oude foto, kon zo snel geen nieuwere versie vinden)

bepakt en bezakt voor een midweek met school naar Burg Reuland, een dorpje in België vlak tegen de Luxemburgse grens aan.

Het dorpje is genoemd naar de burcht die erbij ligt.

Het is soort van uitwisselingsproject. Er komen nog jongens van een school in Gent en meisjes van een school in Duitsland naar de jeugdherberg waar ze verblijven. Er is een heel programma opgezet om de kinderen bezig te houden. Omdat ze in 4HAVO zitten zit er natuurlijk ook nog een opdracht aan vast. Werner gaat, samen met 3 anderen, een power-point presentatie houden, in het Engels, over onze woonplaats, de school en de omgeving van onze woonplaats. Het cijfer dat ze hiervoor krijgen telt al mee voor hun eindrapport dit jaar en indirect ook voor hun eindexamen.

Vrijdagavond is hij weer terug.....................

Hij is aan het leren......

......om contactlenzen in te zetten en te dragen.
Al een poosje zou Rutger het liefst contactlenzen hebben. Niet dat hij een hekel heeft aan zijn bril hoor, maar makkelijk is het niet altijd.
De opticien waar we altijd heen gingen vond hem nog wat te jong en te klein en dus wisten we het nog een jaartje uit te stellen.
Maar bij de laatste controle bleken zijn ogen toch wat achteruit te gaan. En dat was, zo zei de opticien, te wijten aan het feit dat de bril niet de hele dag wordt gedragen (?).

Rutger heeft namelijk op school tijdens de lessen en thuis wel zijn bril op, maar tijdens de wisseling van de lessen, in de pauzes en buiten niet. En dat was nu net wel belangrijk.......

Dus opperde ik nog maar eens het feit dat contactlenzen gewoon altijd op je oog zitten en je ze dus niet ziet en hij ze dus wel altijd zou dragen (als zijn ogen er tenminste tegen konden).

Zo gezegd, zo gedaan.... De plaatselijke opticien zag geen problemen en proeflenzen werden besteld.

Donderdag zijn we ze gaan ophalen en moest hij dus leren inzetten.

Ging hartstikke goed, zaten perfect, heeft ze meteen 4 uur ingehouden. Er uit halen ging ook goed. Maar toen............. vrijdag kreeg hij ze, tot grote frustratie van iedereen, met geen mogelijkheid in.

Zaterdag ging er één in, de ander niet. Dus wij terug naar de opticien. Daar heeft hij, onder begeleiding, drie keer zijn lenzen er in gedaan en eruit gehaald. En ze gewoon 5 uur ingehad, zonder problemen.

En wat denk je, vanochtend, zaten ze gewoon heel snel in. Ik denk dat dat wel goed gaat komen.........................

Heb ik trouwens al verteld dat hij sinds 3 weken ook een bovenbeugel heeft met blokjes.......... Ook dat gaat goed, na een paar pijnlijke dagen. Over ruim een maand krijgt hij ook aan de onderkant een blokjesbeugel.

Hij is er weer...........

Vanochtend klokslag half 8 reed de bus voorbij met daarin de snowboarders van de sportklassen. We moesten in de sprint om op tijd te zijn. Gelukkig is het maar een paar honderd meter.
Rutger was vrij vlug uit de bus maar zijn koffer kwam er als 1-na-laatste uit.

Hele verhalen had ie, over hoe leuk het snowbarden wel was, het rodelen stelde niet veel voor, het zwemmen was wel leuk.
Ze hadden lekker gegeten, weinig geslapen en veel gelachen.

Hieronder wat foto's.

Rutger (links) en Sander leren snowboarden.................

eten op de piste in een skihut..............

de groep snowboarders waar Rutger in zat. Hij zit op de grond helemaal links...........

de piste................

de gondels waarmee ze naar boven gingen............

Hij zou best nog wel een keer willen...................

Maar hij moet het voorlopig met Snowbase doen. Is ook leuk en veeeeeel dichterbij.

O ja, hij vond zijn kamer helemaal vet cool................

Renovatie

Terwijl Rutger weg is (zie vorige post) kan ik de slaapkamer onderhanden nemen.
De kids hadden besloten van kamer te ruilen. Dus Werner gaat naar zolder en Rutger krijgt Werner's kamer. Daar zat al een behangetje op van toen hij 6 was (is nu 16), dus tijd voor verandering.
Dus zondag begonnen we al met het leeghalen van de kamer en meubels uit elkaar halen.
Maandag en dinsdag heb ik gebruikt om te verven en behang te strippen.

Toen zag het er zo uit......

Nadat de kast zwart is geverfd en het kozijn wit kon er worden behangen. Met veel hulp van mijn moeder ziet het er nu zo uit. De achterwand is zwart, de langste muur is zwart-wit gestreept en de kant van het raam en de deur is wit.

Inmiddels staat de zwarte kast tegen de witte muur naast de deur en het bed tegen de zwarte wand.

Nu kan het inrichten beginnen........

O ja, gisteren kreeg ik een sms'je van Rutger:

"Hier alles goed. Morgenavond gaan we rodelen, overmorgenavond zwemmen. Snowboarden is leuk!!"