O jee.....

.... alweer zo lang gewacht met bloggen. Dat komt vast omdat ik meerdere blogs heb. Vooral op het hobby-blog zet ik wel eens wat en tsja... wat dan met dit blog??
Nou ja, een update dan maar........

Helaas hebben we in juli plotseling afscheid moeten nemen van mijn schoonmoeder, een grote schok.
Veel geregeld, ook om alles goed te regelen voor mn schoonvader die bijna blind is en ook sinds februari rolstoelgebonden is.
We hebben met een mooie afscheidsdienst afscheid genomen van oma en haar daarna begraven op de begraafplaats in Heinkenszand.
Daarna nog een weekje bij opa gebleven tot alles met de thuiszorg en zo goed geregeld was, zodat we met een goed gevoel weer naar huis en aan t werk konden.
Zo was de zomervakantie ineens heel anders dan je had gedacht.....

Nu gaan we nog om de week de zondag naar opa, om de post met hem door te nemen en zo, en om een lekker potje te koken. Indien nodig gaan we natuurlijk vaker.....

Rutger is inmiddels volop aan de studie aan de HZ in Vlissingen. Hij vindt het een leuke studie, moest wel erg wennen aan de reistijden. Soms is hij net zo lang onderweg als dat hij les heeft.

Werner is in september aan een andere opleiding begonnen. Tuin- en akkerbouw was heel leuk, maar vooral heeeeel moeilijk. Hij doet nu toegepaste biologie. Op t moment loopt hij stage bij bierbrouwerij Sint Servattumus. Heeft het daar erg naar z'n zin gelukkig. Is ook natuurlijk wel iets voor hem hè.

Verder gaat alles wel zn gangetje. Ik ben volop aan te haken (zie ander blog). k Heb zelf een project vertaald wat in januari gaat beginnen op een fb-groep ( a granny a day )
Erg leuk, ik hoop dat er veel haaksters aan mee gaan doen.

Een jaar achterstand........

Een hele poos geleden alweer dat ik geblogd heb (bloos, bloos).

Meer dan een jaar zie ik.

En er is een hoop gebeurd in dat jaar.

Werner is geslaagd voor z'n Havo-diploma en is gaan studeren op de HAS (Hogere Agrarische School) in Den Bosch. Hij "doet" daar Tuin- en Akkerbouw.

Studeren betekent natuurlijk ook "op kamers". Man, wat een drama is dat, een kamer zoeken....

Bij de één moet je op audiëntie komen en word je evenzogoed weer afgewezen, bij de ander hoor je gewoon niets meer....... Hoe vervelend is dat, én maar hoop houden.

Na een aantal weken had ik er genoeg van en ben ik zelfs eens het web opgegaan.

Na een poosje zoeken vonden we via een makelaar drie adressen die ons wel aanspraken en hebben we een afspraak gemaakt om de drie kamers te bekijken.

Uiteindelijk is het één van die drie geworden. Een kamer aan de Aartshertogenlaan, net aan de rand van het centrum.

Dat betekende natuurlijk ook schilderen, schoonmaken en inrichten. Pfff..... maar hij zit er en heeft het op school en bij de studentenvereniging prima naar z'n zin. Zijn kamer vind ie maar zo-zo, en zal ook gaan uitkijken naar een andere, als hij dit jaar haalt....................

Rutger zit inmiddels vlak voor zn eindexamen Havo en wil daarna ook gaan studeren, aan de HZ in Vlissingen, Sport- en Bewegingseducatie.

Nu alleen nog even slagen.........

Vorig jaar juni hebben we voor de verjaardagen van opa en oma Verschiere een fotoreportage laten maken, samen met Lian, Joop en de kids.

Foto's zijn heel leuk geworden en opa en oma waren er heel blij mee. We hadden foto's van beide gezinnen samen en natuurlijk de gelegenheid genomen om foto's te maken van R en W.
Ze willen immers nooit op de foto.

Romeo and Juliet

Na maanden voorbereiding en oefenen was het eindelijk zover.

Dé uitvoering van Romeo en Juliet, hét bekende toneelstuk van Shakespeare.

Twee klasgenotes van Werner hadden dit toneelstuk uitgezocht om er hun Profielwerkstuk van te maken voor Engels. Dat betekent het hele toneelstuk in het Oud-Engels.

Ze zochten, én vonden, voldoende klasgenoten om mee te doen. Ieder kreeg een rol toebedeeld, de één een wat grotere rol dan de ander, maar dat mocht de pret niet drukken.

Ook onze Werner deed mee. Hij was één van de vrienden van Romeo.

Hij moest al meteen als eerste opkomen.............

Het verhaal zal jullie wel bekend zijn, neem ik aan.

Het was in ieder geval heel leuk om naar te kijken en luisteren, soms wat moeilijk te volgen in het Oud-Engels maar gelukkig kwam er ieder kwartier ongeveer een klasgenote vertellen wat er zojuist was gebeurd. Dit voor de jongere kinderen die het Engels niet konden volgen.

Enfin, 2 1/2 uur (!) later was het allemaal achter de rug en de leerlingen konden eindelijk uitrusten.
De twee organiserende klasgenotes kregen een 10 voor hun PWS!!

Eindelijk.........

.............weer eens een berichtje posten. 't Is al lang geleden, ik weet het!
Goed voornemen om wat meer te bloggen had ik in januari maar helaas..... nu moet het er dan toch maar eens van komen.

We hebben hectische weken achter de rug. Werner had z'n 2e tentamenperiode én zijn  profielwerkstuk moest af. Moest op 1 februari worden ingeleverd.
Hij wist dat natuurlijk nog maar een paar maanden........ ;(

Nou ja, tentamenweek ging redelijk, hij doet vandaag nog herkansing. Kan alleen maar beter, toch?

Het profielwerkstuk ging over BIER.

Een heel verhaal over het ontstaan van bier, een stukje over het brouwproces en een heel stuk over het zelf brouwen van bier. Is heel leuk geworden, met de nodige scheikundige formules natuurlijk want de lerares scheikunde moet het beoordelen. En als laatste had ie nog een enquete gehouden onder klasgenoten en bekenden over hun biergebruik. Dit netjes, met grafiekjes, verwerkt in het werkstuk.

Om een beetje te onderscheiden van de rest van de ingeleverde werkstukken hadden we bedacht het werkstuk op ludieke manier aan te bieden op school.
Een rondje door één van de plaatselijke slijterijen levert een leuk blik op (met daarin  een grote fles bier) waar het boekwerkje mooi in past.

Woensdagochtend nam hij het geheel mee naar school en woensdagmiddag bracht hij het blik alweer mee terug.

"Neem die buis maar weer mee terug", zei de lerares. "Die past niet in m'n tas."

Leuk hoor. Doe je daar zo je best voor. Nu maar hopen dat het werkstuk goed bevonden wordt, anders moet er nog één en ander aan versleuteld worden.

Jongen met hoed

Zonder woorden

Hij is er weer

Gisteravond om 19.30 uur ging de telefoon. Hij was het..... ze waren geland en alles was goed. Ze gingen de bagage ophalen, nog wat eten en kwamen dan richting school.

We hadden afgesproken dat hij zou sms'en zodra ze een beetje in de buurt van Terneuzen zouden zijn, zodat wij op tijd bij school zouden staan.

Maar ja, lieve lezers, U kent inmiddels het sms-gedrag van onze zoon....... Geen sms'je dit keer.

Opeens was het 23.00 uur en dat zou de tijd zijn dat ze ongeveer bij school zouden kunnen zijn.

Een sms'je onzerzijds kreeg geen antwoord dus toch maar vertrokken richting school.

t' Is ook zo wat dat als je thuiskomt na een reis van een week en je ouders zijn er gewoon niet.

Dus nog eens gebeld..... geen gehoor.

Gelukkig stonden er al wat ouders te wachten. Hun kinderen hadden zeker wel gesms't......

Nog meer auto's stopten en nog meer.............

En toen ineens, 10 minuten later, draaide de bus de parkeerplaats op.

Ik pikte hem er zo uit, in de bus..... de jongen met de hoed (die inderdaad cool staat).

Thuisgekomen, wat zeg ik, nog ik de auto, hele verhalen..... over hoe leuk het was en soms ook niet, wat er gegeten was, hoe het was bij Pablo thuis, wat ze allemaal hadden gedaan....

en.............

" o ja (tegen Rutger),

hier is je Real Madrid-shirt".

Tot onze opluchting gelukkig de goede maat. Het zal toch niet gebeuren dat je een hartstikke duur Real-Madrid shirt krijgt en het is te klein. Of zo groot dat je er de rest van je leven nog in kan groeien.

Nee, nee, hij was zo slim geweest aan een mede-klasgenoot te vragen welke maat hij had "want mijn broertje is ongeveer even groot als jij, dus dan zal het die maat wel moeten zijn".

Heel slim, die oudste van ons.........................

Gelukkig, hij is weer thuis!

Update sms-verkeer

(zie vorige post voor het begin).

Iedere avond een sms'je over het verloop van de dag:

woensdagavond:
Het was weer een gezellig dag. We hebben gebowld en we zijn naar het graf van Franco geweest. En ik heb nu een hoed gekocht en iedereen zegt dat ie cool staat.

Gisteravond was de laatste avond in Madrid. Ze hadden een tapas diner en een soort van bonte avond. Om 23.30 uur bliepte mijn gsm:

Was gezellige dag, feest is ook leuk, de eerste meisjes zijn al gaan huilen. Ik, Jason, Michel en nog een paar proberen ze te troosten maar het lukt niet echt. Ondetussen zijn mijn schouders nat geworden van de tranen en zweet. Niemand wil naar huis, ik ook niet. De rest vertel ik nog wel.

Gelukkig heeft ie het naar zijn zin. Alleen beetje jammer te lezen dat ie niet naar huis wil ;).

Vanavond laat horen we wel meer................

SMS-verkeer

Deze jongen,

(foto van id-kaart dus daarom kijkt ie zo chagrijnig......)

zit momenteel in Madrid..............

met een uitwisselingsproject van school.

En dus hebben we nu SMS-verkeer.

Het begon zaterdag al, toen hij vertrok. Hij ging vliegen, voor de eerste keer in z'n leven. En boy, hij had er zin in!!!!

Ik had instructies gegeven............... natuurlijk!

- Eet kauwgom in het vliegtuig, dan heb je geen last van je oren.

- Neem een reisziektepilletje, want met je automisselijkheid weet je het maar nooit.

- Neem geen pakketjes aan van vreemden.

- Blijf bij je klas

- en zo nog een heleboel andere adviezen, je kent het wel................

"Jahaaa, ik weet het wel".

En daarbovenop nog het verzoek te sms-en als hij in Madrid is geland. En dan het hele sms'je benutten natuurlijk........ Hoe ging het tijdens de vlucht, was het eng, enz.

"Jahaa".

En daar ging de bus dan, van Terneuzen naar Schiphol, toch zo'n 3 uur met de bus.

Om 19.00 uur zouden ze vliegen, dat werd 19.15 uur, zagen wij op internet.

Rond 22.15 uur was het vliegtuig geland, ook dat zagen wij, met onze ogen vastgeplakt aan internet.

Om 22.30 uur kwam het verwachte sms-je:

Geland.

Hèhè, dáár had ik niet om gevraagd. Details wilde ik!

De volgende avond piepte de gsm opnieuw. Dit keer wat meer info.

Hey hoe is het? Met mij gaat het goed. Pablo's moeder heeft me het stadion en zo laten zien. We zijn gaan schaatsen en een beetje rondgelopen en in de metro gezeten.

Kijk! Daar heb je wat aan.

Even voor de duidelijkheid: Pablo is de jongen waarmee hij is gematched. Pablo komt in februari een week bij ons logeren tijdens de returnweek.

Een blik op Google Maps leert ons dat het huis van Pablo niet zo ver van het stadion van Real Madrid staat en is dus een mooi doel om eens te bezoeken.

Ook de school die ze bezoeken blijkt niet zo heel ver van het huis te liggen maar de metro moet wel gebruikt worden.

Voordat hij vertrok heeft hij nog instructies meegekregen: als je wilt mag je een flesje van mijn favoriete eau de toilette (Rush van Gucci) kopen op het vliegveld en bij het stadion een shirt van Real Madrid voor je broertje....................

Gisteren kwam het volgende sms'je:

Ik heb je parfum gezien maar was 60 euro.......

Hoezo in de tax-free shop? Ik neem toch aan dat ie niet weer op het vliegveld stond...............

Ik dus terug sms'en:

Laat maar staan die parfum, kijk nog maar eens op het vliegveld......... En is alles goed en leuk??

Dit werd beantwoordt in het allesomvattende sms'je:

Si

Hoezo ingeburgerd........

Vandaag ging hier de telefoon. Zijn werk! Of Werner in de buurt was om te komen werken.....

Dacht het dus niet. "Die zit in Madrid", zei ik. "O ja, vandaar dat zijn gsm niet bereikbaar is"............... Lekker slim.

Daarna weer een sms'je.

Ik sta nu in het stadion en C1000 heeft gebeld maar het is gezellig!!!!

Kijk, dáár gaat het om!

Vrijdagavond laat is ie weer terug. Hopenlijk mét foto's, zodat wíj ook iets meekrijgen van die gezelligheid.

PS Nu net sms't ie weer: Ik heb een shirt voor Rutger!

Grote beslissing?

Hij.............

................. mijn oudste...................
..........had besloten dat zijn krullen nu toch maar eens gekortwiekt moesten worden. Het wordt weer warmer buiten en dan is zo'n krullenbos niet echt makkelijk, zei hij.

Dus een afspraak werd gemaakt en daar gingen we (ik "moest" mee voor morele ondersteuning.... oké en als chauffeur).
Kapster Jacqueline zag het helemaal zitten en had de scharen al aangescherpt.
De eerste krullen vielen..............

En dit is het eindresultaat. Een kort(er) koppie.

Dit kwam er af (al is die lichtgrijze pluk volgens mij niet van Werner)

Nu nog hopen dat hij het morgenochtend nog steeds leuk vindt, en het in model krijgt.

Maar dat gaat best lukken hoor, Jacqueline!

Ook hij is vertrokken

Nadat Rutger een paar weken terug een week op wintersport is gegaan met school, was het nu de beurt aan Werner. Vanochtend vroeg vertrok hij............

(Sorry, zeer oude foto, kon zo snel geen nieuwere versie vinden)

bepakt en bezakt voor een midweek met school naar Burg Reuland, een dorpje in België vlak tegen de Luxemburgse grens aan.

Het dorpje is genoemd naar de burcht die erbij ligt.

Het is soort van uitwisselingsproject. Er komen nog jongens van een school in Gent en meisjes van een school in Duitsland naar de jeugdherberg waar ze verblijven. Er is een heel programma opgezet om de kinderen bezig te houden. Omdat ze in 4HAVO zitten zit er natuurlijk ook nog een opdracht aan vast. Werner gaat, samen met 3 anderen, een power-point presentatie houden, in het Engels, over onze woonplaats, de school en de omgeving van onze woonplaats. Het cijfer dat ze hiervoor krijgen telt al mee voor hun eindrapport dit jaar en indirect ook voor hun eindexamen.

Vrijdagavond is hij weer terug.....................