Grote beslissing?

Hij.............

................. mijn oudste...................
..........had besloten dat zijn krullen nu toch maar eens gekortwiekt moesten worden. Het wordt weer warmer buiten en dan is zo'n krullenbos niet echt makkelijk, zei hij.

Dus een afspraak werd gemaakt en daar gingen we (ik "moest" mee voor morele ondersteuning.... oké en als chauffeur).
Kapster Jacqueline zag het helemaal zitten en had de scharen al aangescherpt.
De eerste krullen vielen..............

En dit is het eindresultaat. Een kort(er) koppie.

Dit kwam er af (al is die lichtgrijze pluk volgens mij niet van Werner)

Nu nog hopen dat hij het morgenochtend nog steeds leuk vindt, en het in model krijgt.

Maar dat gaat best lukken hoor, Jacqueline!

Ook hij is vertrokken

Nadat Rutger een paar weken terug een week op wintersport is gegaan met school, was het nu de beurt aan Werner. Vanochtend vroeg vertrok hij............

(Sorry, zeer oude foto, kon zo snel geen nieuwere versie vinden)

bepakt en bezakt voor een midweek met school naar Burg Reuland, een dorpje in België vlak tegen de Luxemburgse grens aan.

Het dorpje is genoemd naar de burcht die erbij ligt.

Het is soort van uitwisselingsproject. Er komen nog jongens van een school in Gent en meisjes van een school in Duitsland naar de jeugdherberg waar ze verblijven. Er is een heel programma opgezet om de kinderen bezig te houden. Omdat ze in 4HAVO zitten zit er natuurlijk ook nog een opdracht aan vast. Werner gaat, samen met 3 anderen, een power-point presentatie houden, in het Engels, over onze woonplaats, de school en de omgeving van onze woonplaats. Het cijfer dat ze hiervoor krijgen telt al mee voor hun eindrapport dit jaar en indirect ook voor hun eindexamen.

Vrijdagavond is hij weer terug.....................

Hij is aan het leren......

......om contactlenzen in te zetten en te dragen.
Al een poosje zou Rutger het liefst contactlenzen hebben. Niet dat hij een hekel heeft aan zijn bril hoor, maar makkelijk is het niet altijd.
De opticien waar we altijd heen gingen vond hem nog wat te jong en te klein en dus wisten we het nog een jaartje uit te stellen.
Maar bij de laatste controle bleken zijn ogen toch wat achteruit te gaan. En dat was, zo zei de opticien, te wijten aan het feit dat de bril niet de hele dag wordt gedragen (?).

Rutger heeft namelijk op school tijdens de lessen en thuis wel zijn bril op, maar tijdens de wisseling van de lessen, in de pauzes en buiten niet. En dat was nu net wel belangrijk.......

Dus opperde ik nog maar eens het feit dat contactlenzen gewoon altijd op je oog zitten en je ze dus niet ziet en hij ze dus wel altijd zou dragen (als zijn ogen er tenminste tegen konden).

Zo gezegd, zo gedaan.... De plaatselijke opticien zag geen problemen en proeflenzen werden besteld.

Donderdag zijn we ze gaan ophalen en moest hij dus leren inzetten.

Ging hartstikke goed, zaten perfect, heeft ze meteen 4 uur ingehouden. Er uit halen ging ook goed. Maar toen............. vrijdag kreeg hij ze, tot grote frustratie van iedereen, met geen mogelijkheid in.

Zaterdag ging er één in, de ander niet. Dus wij terug naar de opticien. Daar heeft hij, onder begeleiding, drie keer zijn lenzen er in gedaan en eruit gehaald. En ze gewoon 5 uur ingehad, zonder problemen.

En wat denk je, vanochtend, zaten ze gewoon heel snel in. Ik denk dat dat wel goed gaat komen.........................

Heb ik trouwens al verteld dat hij sinds 3 weken ook een bovenbeugel heeft met blokjes.......... Ook dat gaat goed, na een paar pijnlijke dagen. Over ruim een maand krijgt hij ook aan de onderkant een blokjesbeugel.

Hij is er weer...........

Vanochtend klokslag half 8 reed de bus voorbij met daarin de snowboarders van de sportklassen. We moesten in de sprint om op tijd te zijn. Gelukkig is het maar een paar honderd meter.
Rutger was vrij vlug uit de bus maar zijn koffer kwam er als 1-na-laatste uit.

Hele verhalen had ie, over hoe leuk het snowbarden wel was, het rodelen stelde niet veel voor, het zwemmen was wel leuk.
Ze hadden lekker gegeten, weinig geslapen en veel gelachen.

Hieronder wat foto's.

Rutger (links) en Sander leren snowboarden.................

eten op de piste in een skihut..............

de groep snowboarders waar Rutger in zat. Hij zit op de grond helemaal links...........

de piste................

de gondels waarmee ze naar boven gingen............

Hij zou best nog wel een keer willen...................

Maar hij moet het voorlopig met Snowbase doen. Is ook leuk en veeeeeel dichterbij.

O ja, hij vond zijn kamer helemaal vet cool................

Renovatie

Terwijl Rutger weg is (zie vorige post) kan ik de slaapkamer onderhanden nemen.
De kids hadden besloten van kamer te ruilen. Dus Werner gaat naar zolder en Rutger krijgt Werner's kamer. Daar zat al een behangetje op van toen hij 6 was (is nu 16), dus tijd voor verandering.
Dus zondag begonnen we al met het leeghalen van de kamer en meubels uit elkaar halen.
Maandag en dinsdag heb ik gebruikt om te verven en behang te strippen.

Toen zag het er zo uit......

Nadat de kast zwart is geverfd en het kozijn wit kon er worden behangen. Met veel hulp van mijn moeder ziet het er nu zo uit. De achterwand is zwart, de langste muur is zwart-wit gestreept en de kant van het raam en de deur is wit.

Inmiddels staat de zwarte kast tegen de witte muur naast de deur en het bed tegen de zwarte wand.

Nu kan het inrichten beginnen........

O ja, gisteren kreeg ik een sms'je van Rutger:

"Hier alles goed. Morgenavond gaan we rodelen, overmorgenavond zwemmen. Snowboarden is leuk!!"

Daar gaat hij..................

Gisteravond 17.30 uur. Bepakt en bezakt stond ie klaar, onze jongste.

Al helemaal in skikleding gehuld, want da's makkelijk voor morgenochtend, vertrekken we naar school. Hij gaat namelijk met 60 andere kinderen die in de sportklassen zitten skiën/snowboarden in Oostenrijk. Een busreis van ca 13 uur voor de boeg en vol goede moed. Overnachten (?) in de bus en dan morgenochtend meteen de piste op (vandaar de skikleding). Geen tijd om eerst naar het pension te gaan om te verkleden. Rond 16.00 uur zijn ze dan in het pension Haus Brunhilde..........

in het dorpje Fusch, vlak bij Kaprun.

Ze gaan naar Zell am See om te skiën/snowboarden, zo'n 10 minuten met de bus.

Elke dag 2 x les en 's avonds een leuk programma. Zo gaan ze een keer rodelen, een avond zwemmen de laatste avond houden ze een "bonte avond".

Vrijdagochtend gaan ze nog de piste op en ergens in de middag vertrekken ze weer richting huis zodat ze weer een nacht in de bus kunnen slapen.

Zaterdagochtend rond 8 uur is hij weer thuis.........

(en eigenlijk zou hij om 9.30 uur een voetbalwedstrijd moeten fluiten en dan om 11.30 uur zelf moeten voetballen. Omdat er 6 kinderen uit zijn team ook mee zijn naar Oostenrijk leek het de trainers/leiding maar beter de voetbalwedstrijd te verzetten. En die wedstrijd fluiten..... die gaat ook niet door!)

Jachtschotel

Ik knip al jaren recepten uit verschillende tijdschriften en supermarktblaadjes. Ik plak ze in een "plakboek"'. Ook vandaag was ik bezig met uitknippen en opplakken.
Toen kwam ik een recept tegen van jachtschotel en aangezien ik nog boodschappen moest doen voor het avondeten was de keus snel gemaakt.

Op naar de supermarkt dus.

Je koopt zo'n 800 gr. sukadelappen. Magere runderlappen mag ook.......... Snij ze in dobbelsteentjes

Bestrooi ze met bloem en bak ze in een mengsel van olie en boter in een braadpan.

2 laurierblaadjes, 10 jeneverbessen en 4 kruidnagelen gaan erbij

net als 2 gesnipperde uien en spekblokjes......

In het recept staan 50 gram spekblokjes, maar hé, in een pakje zit 125 gram en waar moet ik de rest dan laten. Dus gewoon alles erbij........

Als alles een mooi kleurtje heeft, schenk je er 300 ml rode wijn bij. Ik had nog een flesje staan van 250 ml, moet ook kunnen. En dat hoeft echt niet de beste wijn van de wereld te zijn, hoor. Trouwens, de alcohol verdampt toch........

Dat alles laat je zo'n 2,5 uur stoven. Dan doe je er 2 sneetjes ontbijtkoek, in blokjes gesneden, bij. Dat bindt de saus en geeft een zoetje aan het geheel.

Ondertussen zet je ook 1 kg aardappelen op, waarvan je een lekkere puree maakt, met een klont (room)boter, melk, peper en zout, evt. nootmuskaat.

Zet de oven aan op 250 graden.

Dan doe je het vlees met de saus in een ingevette ovenschaal. Ik vis de besjes, kruidnagelen en laurier eruit, maar die kun je ook gewoon laten zitten (ik vind het niet zo lekker op zo'n jeneverbes te bijten, om maar niet te spreken van een kruidnagel tussen je kiezen).

Doe hierover de aardappelpuree.

Dan schil je 2 appels, haal de klokhuizen eruit en snij ze in plakken. Leg de plakken over de aardappelpuree en verkruimel 1 of 2 beschuiten over de appels.

Zet ca. 15 minuten in de hete oven en..... smullen maar!

Oude liefde roest niet......

Wat betekent dat nou weer, hoor ik je denken.... Nee niet wat je denkt...........

Dit heb je er bij nodig........


Ooit,volgens mij nog voor de geboorte van de kinderen (en de oudste wordt over 13 dagen 16!) ben ik begonnen met quilten. En sindsdien heb ik al heel wat quilts gemaakt.
Zoals deze..........

met close-up van een blok.............

en deze, in een speciale techniek.....................

en niet te vergeten deze...... gemaakt van blokken van een uitwisseling. In scraptermen een beetje zoals een swap maar dan met patchworkstofjes....................

En in het allereerste begin ben ik overijverig begonnen met een enorme sampler voor op een tweeprsoonsbed.

Deze dus.................

die dus gewoon al 14 jaar on-af in de kast (of onder een bed) ligt.

Maar nu heb ik alles weer opgezocht en ben weer ijverig aan het quilten.....

Wie weet maak ik 'm af voordat ik weer een tennisarm of peesontsteking heb gekregen (een kwestie van tijd-doseren dus).

Lang geleden

Het is alweer een poos geleden, zie ik tot mijn grote schrik, dat ik me hier heb laten zien......
Niet dat ik niets heb gedaan hoor, maar gewoon, niet veel bijzonders te melden.
Alles gaat weer zijn gangetje na de vakantie, kids, weer naar school, man weer naar "de zaak" en ik doen mijn dingetjes: speel-o-theek, wat kaartjes maken, een vriendin helpen die met een vervelende blessure zit (al een aantal maanden), voetbalmoeder spelen, daarvoor een blog bijhouden. Je ziet het, ik zit echt niet stil.

En daarbij heb ik zelf een kleine blessure opgelopen, nl. hielspoor. En da's niet echt lekker, kan ik je melden.
Gelukkig heb ik nu dé remedie gevonden, geloof ik. Shockwave-therapie. Niet echt pijnloos, maar ook niet heel erg pijnlijk, zo'n beetje ertussenin.
En volgens mij heeft het al geholpen. De pijn is afgenomen.
Als het goed is moet ik nog 1x volgende week en dan zou het over moeten zijn......
Duimen jullie voor me.

Voetbal-jaarafsluiting

Al een poosje geleden hadden we seizoensafsluiting van D1. We zijn naar De Boerenhoeve in Nieuwvliet geweest. Een boerderij waar je allerlei activiteiten kunt doen, onder begeleiding.
Zo gingen de meeste kinderen survivallen, de meeste ouders kozen voor boerengolf en oudhollandse spelen.
Het weer was niet zo denderend maar dat mocht de pret niet drukken.



Rutger en Werner gingen o.a. boogschieten en dat ging helemaal niet zo slecht. Bij mij resulteerde het in een blauwe arm. Bij het loslaten van de boog sprong het "elastiek"tegen mijn arm. Niet echt lekker.........

Toch wel het hoogtepunt van de dag was het boerengolf. Slaan tegen een redelijk grote bal met een bezemsteel met daaraan een kinderklomp. En wie met de minste slagen de bal in de hole had, had gewonnen.

Dat het niet altijd zo makkelijk was, blijkt wel hieronder. Geerard moest de bal uit het hoge gras zien te slaan...........

Rutger is er bij gaan zitten.........

En Werner geeft de bal een ....mep.........

Zo kan het er dus uitzien bij een hole. Alle ballen dicht bij elkaar en het kleinste polletje zorgt er al voor dat de bal niet in de hole gaat, tot hilariteit van de anderen...............

Dit was dus echt het laatste wat we met D1 hebben gedaan. Rutger is, na 2 jaar in D1 te hebben gevoetbald, nu D-pupil af...........

Op naar de C-junioren.............

13 jaar

Vandaag is ie 13 geworden, onze jongste.
En weet je waarmee we hem een enorm plezier hebben gedaan?...

Met een diabolo.

Ja, zo'n ding waar wij, in onze jeugd, ook al mee speelden. Weer helemaal een rage hier in het Terneuzense.........


Een kinderhand is gauw gevuld, moet je maar denken......

Hij heeft natuurlijk nog wel wat anders ook gekregen hoor!

60-jarig bestaan voetbalclub

Zaterdag was het eindelijk zo ver... Dé voetbalvereniging bestaat dit jaar 60 jaar en dat moet worden gevierd..... De dag begon al met prachtig weer, gelukkig!
Na vele avonden vergaderen en veel voorbereiden waren wij, G, Rutger en ik, al om 9.00 uur op het complex om onze bijdrage te leveren. G. en Rutger gingen helpen met het opzetten van de laatste dingetjes en ik ging in de kantine helpen.
Omdat er 's ochtends ook nog een toernooitje moest worden afgewerkt was het al vroeg druk in de kantine. Consumptiebonnen moesten worden verkocht, broodjes gesmeerd, 400 pannekoeken voor de F- en E-jeugd worden gebakken en meer van dat soort dingen.

Om 12.00 uur begon het hele spektakel. De jongste jeugd begon dus met het eten van de pannekoeken, de oudere jeugd kon zich uitleven met latje-knal, speedmeter en penalty-schieten.
Tot mijn verbazing bleek Rutger, nu niet direct de beste penalty-schieter, alle 5 zijn pogingen raak te schieten. Hij was dus door, in zijn leeftijdscategorie, naar de finale later die middag, met een heel speciale doelman......

Rond 14.00 begonnen er "bekende" mensen binnen te komen om mee te spelen in het World Master Team (http://www.worldmasterteam.info/), een team van bekende mensen van sport en tv, die geld inzamalen voor KiKa.
Onder de voetballers ook Charly Luske (hier op de foto met de zus van een medeteamgenootje van Rutger).

Coach van de bekende mensen was Rob Geus...

De mensen van het WMT wonnen met grote overmacht de wedstrijd die gespeeld werd tegen een selectie van spelers uit het 3e, 4e en 5e elftal van onze vereniging.

En toen........

het slotspectakel van de dag.....

de finale om de penalty-bokaal....

met niemand minder dan......

de finalisten (met Rutger, in het oranje, in het midden).........

die het op gingen nemen tegen..................

de enige echte Belgische doelman.......

Juist! Jean Marie Pfaff........

Op het gemakje kwam hij aanlopen, ging eerst op de foto met alle finalisten.......

En ging er dan eens aan beginnen. De jongste deelnemers eerst, waarbij ons bijna-buurjongetje uiteindelijk de winnaar werd.

Toen was het de beurt aan de C/D-jeugd waarin Rutger dus meedeed.

Jean-Marie ging eerst eens even vertellen dat hij echt wel zijn best ging doen en dat ze niet dachten dat het een makkie zou worden..............

Rutger moest als eerste, en.......

RAAK!

Daarna de concurrentie...... De één na de ander miste en alleen Lars bleef over.

Zou hij raak schieten? Zo niet, dan was Rutger de winnaar......

Spannend!!

Hij schoot ook raak en was dus samen met Rutger nog in de race om de prijs.......

En ja hoor, daar kwam hij uit zijn goal.....

Het onderhandelen begon.... wat heb je er voor over als ik je laat winnen.... en meer van dat soort flauwekul......

Nadat de onderhandelingen waren be-eindigd kon het echt beginnen. De één na de ander schoot raak en dat zo 5x....

Uiteindelijk schoot Rutger zijn penalty erin en Lars schoot recht op de doelman, die de bal tegenhield.

En zo werd Rutger de uieindelijke winnaar!

Een flinke beker en een leuke waardebon was zijn prijs!

En dan te bedenken dat hij de dag ervoor ook al met zijn team 1e was geworden bij een outdoor soccer toernooi.....

Het weekend kon dus niet meer stuk!