Orthodontist

Gisteren moest Werner naar de orthodontist. We waren al eerder geweest maar omdat W. toen nog niet was uitgewisseld moesten we wachten tot het zover was.
Nu zijn inmiddels alle tanden en kiezen gewisseld en doorgekomen. En dus werd W. om 16.30 uur verwacht op de praktijk.
Toen hij aan de beurt was begon het "leuke" werk. Eerst moest hij rontgenfoto's laten maken van zijn gebit.

Er worden foto's gemaakt van elke kant van zijn gezicht en dan wordt er een foto gemaakt van zijn gehele gebit. Dan gaat er dus een rontgenkop langs je gezicht.

Als dat is gebeurd worden er portretfoto's gemaakt, van voor- en zijkanten gezien. En daarna worden je tanden en kiezen van zeer dichtbij op de foto gezet.

Ja, je staat er dan echt van je mooiste kant op hoor.

Daarna komt het leukste. Happen. Iedereen die vroeger een beugel heeft gehad herkent het vast.

Zo'n grote lepel met een pastasmurrie wordt in je mond gepropt, tegen je onder- en/of boventanden gedrukt en dan maar wachten tot het hard is. Bij Werner hadden ze zoveel smurrie in de lepel gesmeerd dat het er aan de achterkant uitliep, zo zijn keel in. En het kind maar kokhalzen. Dan zou je toch spontaan mee gaan doen.

Enfin, eindelijk was ook dat achter de rug en na nog een aantal vragen te hebben beantwoord, mochten we voor over 4 weken een afspraak maken. Dan wordt het plan van aanpak bekendgemaakt en het kostenplaatje.

Er is dan inmiddels een mal gemaakt van zijn gebit, dat je mee mag nemen.

Aan de hand van deze mal wordt gekeken hoeveel er gecorigeerd moet worden. En hoe ze dat gaan doen.

Dus grote kans dat W. er over een poosje zo bijloopt.

Familiebezoek

Vandaag zijn we een hele dag "op de reutel" geweest.
Eerst vanmorgen mijn ouders bezocht. Mijn zus Marion kwam ook nog even langs. Ze had gehoord dat wij zouden komen en aangezien ze een paar honderd meter van mijn ouders vandaan woont, slaan we zo 2 vliegen in een klap. Zo ook Rutger, die voor een goed doel op school speculaaspoppen "moet" verkopen. Een pop van 500 gram voor 3.20 euro.Koopje toch!

Telefonisch al een paar poppen verkocht aan andere familieleden.
De stand is nu inmiddels 11 poppen verkocht wat goed is voor 16.50 euro voor het goede doel. Als alle andere kinderen (zo'n 250) ook zulke resultaten halen mag het goede doel zich in de handjes knijpen.

Enfin, Oma en tante Marion wilden natuurlijk ook een pop, zo ook tante Claudia die we telefonisch op de hoogte van het goede doel stelden. Zij woont immers ruim een uur rijden bij ons vandaag dus die zien we helaas niet zo vaak.
Misschien dat we er in de voorjaarsvakantie een dagje heen gaan want ze vertelde over de telefoon dat ze vrijdag met de fiets was gevallen en na een ziekenhuisbezoekje bleek ze haar sluetelbeen gebroken te hebben. Pijnlijke kwestie, en wat vervelender is, ze kan niet eens fatsoenlijk Suus' luier verschonen. Elke dag moet er dus iemand bij hun in huis zijn als mijn zwager is gaan werken. En ze zitten nog wel midden in een verhuizing!!!
Mijn moeder gaat er 2 dagen heen deze week en wij misschien dan ook wel een dagje.

Na geluncht te hebben bij mijn ouders reden we naar G.'s ouders, een klein half uurtje verder.
Ook hier weer een pop verkocht.

Oke, de familiebanden zijn weer aangehaald en thuis hebben we een lekker frietje gehaald bij de plaatselijke Piet Friet.

Morgen begint de vakantie!!!!

Ze zijn er weer.....

Al een poosje trouwens. En vooral ter ergernis van Werner.

Deze jongens bedoel ik dan he.

Iedere ochtend gaat hij met zijn armen voor zijn gezicht richting schuur. Met een oog op de grond gericht in verband met de naaktslakken op het pad en met het andere oog naar de bossen en bomen rondom het pad, op zoek naar spinnenwebben. Vreselijk vind hij het, met je gezicht door de raggen te lopen.

En dan moet hij de brandgang nog door, waar er ook de nodige spinnen hun web weer hebben gespannen.

Eigenlijk zijn het wel ingenieuze dingen hoor, die webben. Er hangt er een in de voortuin van de grote conifeer naar een bosje. Daarin zit een grote spin midden in het web op wacht......

's Morgens zit de dauw (of regendruppels) zo mooi in het web gevangen. Ik zal eens kijken of ik er morgen een mooie foto van kan maken. Soms vliegen er van de kleine vliegjes rond en die komen dan in het web, er zitten er soms wel 30 vastgeplakt. En ik zie de spin in het midden er nooit naar toe gaan. Maar 's morgens is er geen vliegje meer te zien. Ik denk..... dat de spin stiekum 's nachts eet, als niemand het ziet.

Ik had eigenlijk liever dat hij muggen ving, dan hadden wij er misschien een paar minder, midden in de nacht......

Zomaar.....

....weer even het blog bijwerken.
Niet zo veel gebeurd de laatste dagen, niet veel foto's gemaakt.

We (W, R en ik) zijn nog wel een middagje naar de stad geweest want de heren wilden een andere tas voor school, een postmanbag.
Allebei geslaagd voor een tas, Rutger showt even zijn tas en zijn nieuwe vest.

En nog even een close-up van zijn tas. Ja, je moet natuurlijk wel zien dat het een Puma-tas is. Past zo goed bij zijn schoenen die hij een paar weken geleden al kreeg.

Werner heeft ook een tas gevonden, een lichtbruine. En hij heeft zowaar leuke schoenen gevonden. Helaas al in maat 45 (maar ze vallen klein uit.....).

Leuk wel he.

Verder weinig te melden.

O ja, voor de scrappers: de uitdaging is af.

En voor de voetbalfans: Rutger heeft met zijn team weer gewonnen (en hij heeft er 1 gescord).

Ze staan nu 7 punten los van nummer 2. Dit houdt in dat ze nog maar 2 wedstrijden (van de 4) moeten winnen om kampioen te worden.

Moet kunnen.....zei ze optimistisch.

Lekker gescrapt

Ik ben echt weer in the mood, qua scrappen.
Maandag heb ik bijdrages voor 2 CJ's gemaakt, dinsdag een single Lo en een spread gemaakt.

Het eerste CJ ging over boodschappen. Wat de bedoeling was van het album: je gaat naar de supermarkt, maakt foto's van je boodschappen en laat dat zien in het CJ. Ja duh!! Zie je mij al in de AH mijn boodschappen fotograferen. Als je niet oppast bellen ze de PAAZ-afdeling. En trouwens.....iedereen doet zo'n beetje dezelfde boodschappen.
Ik dacht: ik ga gewoon al doodelend al mijn boodschappen opschrijven en zet er een paar foto's bij van een internetsite en op de andere bladzijde heb ik een foto gemaakt van een klein boodschappenwagentje van Xenos, gevuld met PrimaFlowers. Want zulke boodschappen doe ik het liefst.....


Als voorsteltag heb ik een klantenkaart gemaakt.



Het andere CJ ging over namen. Wat voor namen heb je voor je kinderen uitgekozen, wat betekenen ze, enz...

De Lo hieronder gaat over "mijn jongens op de kermis". Foto is gemaakt op 16 sept. 2006

De spread die ik als laatste heb gemaakt is nog met foto's van de excursie naar Saeftinghe met de klas van Rutger. Alleen foto's gebruikt waar ik zelf op sta.

Wat zal ik nu eens gaan scrappen.........

Doorn

Gisteren met 5 scrapvriendinnen een dagje naar Doorn geweest.
Het was heel gezellig! Nu we met maar 6 meiden waren kun je lekker met elkaar kletsen, en dat hebben we gedaan ook hoor.


Vlnr staand: Jolanda, Maaike, Christa en Andrea
Zittend: Marinka en Tanja

Ik was rond 10.15 uur in Doorn, kwam gelijk met Maaike aan. Nadat we een parkeerplekje hadden gevonden zijn we naar de winkel gelopen en daar was Andrea al. Na een uurtje kwamen Marinka en Tanja aan en even later was Christa er ook.
We hebben heerlijk geluncht, een taartje gekregen, lekker gewinkeld en ook nog wat gedaan....

Ik heb 2 lo's afgemaakt en 1 spread half af. Die heb ik inmiddels af.

Cool Boy: een lo over Rutger. Het strookje journaling vertelt over het feit dat hij nooit normaal op de foto wil en dat er nu eigenlijk een heel coole foto is gemaakt.

Een spread gemaakt over de excursie naar het Verdronken land van Saeftinghe (zie eerdere blogs) met de klas van Rutger.

Een LO over Werner. Ikvond ineens.... dat hij zo hard groeide en zo groot werd.

Journaling:

Ineens ben je groot geworden.Het lijkt nog maar pas geleden dat ik met je aan de hand naar de basisschool ging.Nu ben je een lange slungel van 1,81m, bijna 13 jaar oud. Al een paar centimeter langer dan ik en bijna net zo lang als je vader.Droeg je vorig jaar op de basisschool alleen bruine en khaki-kleurige katoenen broeken, nu is het alleen spijkerbroeken wat er in de kast (en de was) ligt. Binnenkort moeten we weer op zoek naar nieuwe t-shirts want ik zag al weer dat ze te klein gingen worden. En, o ja, sportschoenen wil je dan ook , als gewone schoenen. Mijn oude mobieltje gaat elke dag mee naar school, maar je hebt al gezegd dat je voor je verjaardag een andere wil, een moderne.Je hebt inmiddels ook al de baard in de keel, soms slaat je stem over als je in je enthousiasme een beetje snel en hard praat of moet lachen.Alles aan je lichaam verandert zo langzamerhand. Je armen en benen worden langer, je handen groter en ook aan je kracht merk ik dat er veel veranderd. Een zware doos of krat til je zonder veel moeite op. Ook steken er af en toe wat jeugdpuistjes de kop op.Echte puber”dingen” blijven nog uit. Af en toe ben je wel eens dwars of heb je een weerwoord als je vader of ik iets zeggen, maar over het algemeen mogen we nog niet klagen.Nu je naar de brugklas gaat is niet alleen jouw leven veranderd, maar ook dat van ons. Je bent niet meer iedere lunchpauze thuis om even te vertellen hoe het was op school, je komt nu halverwege de middag thuis. Dan drink je even wat, zegt een paar woorden en gaat aan je huiswerk beginnen. Nu valt dat nog wel mee en ben je vaak in een half uur klaar, en dat noem je dan “ik heb veel huiswerk”. Nou vent... dat zal nog wel eens veranderen.Ik bewonder de manier waarop je onbevangen naar de brugklas gaat. Al vanaf de eerste dag ga je met veel plezier. Jij, die in mijn ogen zo verlegen is en niet zomaar ergens op af stapt. “Iedereen vindt het eng, mam”, zeg je. “Voor iedereen is het toch vreemd naar een andere school te gaan”.Vooralsnog lijkt het erop dat je je draai al hebt gevonden op school. Je hebt het er naar je zin en ik heb eigenlijk nog geen vervelende verhalen gehoord.Ik hoop dat het zo door blijft gaan.Werner, ik ben trots op je.

Mamma, sept. 2006

De dokter heeft gebeld.....

Hij heeft de orthopeed "geraadpleegd" over de foto's die zijn gemaakt van Rutger's knie. Het blijkt "gewoon" exostose te zijn. Niets ernstigs, alleen wanneer hij last heeft van een bepaalde plek dan moet daar naar gekeken worden en eventueel iets aan gedaan worden. Het is wel zo dat het in principe op alle botten kan voorkomen. Daar moet je toch ook niet aan denken: stel je voor dat er iets groeit op de botten van je gezicht??
Maar meestal komt het voor op handen en voeten.


Maar in ieder geval het is niets om met zorgen om te maken.
Maar of het iets te maken heeft met een schop ergens tegen krijgen, wist de orthopeed ook niet. Waarschijnlijk was het een samenloop van omstandigheden.

Gisteren kwamen we er ook achter dat Geerard het dus ook heeft aan zijn knieen. Ineens begon er een lichtje te branden bij mij. Hee, hij kan toch niet goed op zijn knieen zitten als hij bijv. in de tuin werkt of toen, toen hij laminaat moest leggen op zolder.....
Ik zei het tegen Rutger en hij kijken natuurlijk bij Geerard en inderdaad...... op allebei zijn knieen.
Gelukkig..... ze hebben het niet van mij......

Gescrapt

Zoals beloofd nog even de foto's van de gescrapte LO's van gisteren.
De eerste is met een foto van Rutger die laguit in de modder zit in het Verdronken Land van Saeftinghe. Ik heb hier veel foto's van dus er zullen vast nog wel meer LO's gemaakt worden hierover.


De volgende is een LO van Rutger met N. en J. zijn vrienden. Ze zitten samen op de voetbal en zijn dikke vrienden.

Dan heb ik nog een bijdrage gemaakt voor de CJ van iemand met als onderwerp Mijn favoriete muziek.
Op het moment ben ik nogal weg van Il Divo, dus daar heb ik de spread over gemaakt. Hij is vrij rustig gehouden. In het hoesje zit een CD met de muziek van Il Divo.


Dan heb ik ook nog een Lo gemaakt op A4 voor mijn speciale project. Nee hoor, het is om mee te dingen naar een Slaapkamer Make Over. Nu kan onze slaapkamer best een make-over gebruiken, dus ik dacht ik ga meedoen.

Om een beetje op te vallen en niet alleen een briefje in te sturen heb ik een (niet echt super)LO gemaakt met daarop 2 foto's van onze slaapkamer. Het is een onmogelijk ruimte met 2 erkertjes en een schuine muur. Een crime om fatsoenlijk in te richten. Dat heb ik op de achterkant ook als motivering geschreven. Misschien vind de interieurstyliste het zo'n uitdaging dat zij mijn inzending er uit pikken. Ik hoop het van harte...... Als je wint krijgt je namelijk een nieuw bed met matras, bedbodem en linnengoed, nieuwe vitrage, vloerbedekking en overgordijnen, een TV twv 1700 euro en je kamer wordt geschilderd. Meubels krijg je van een interieurwinkel hier uit Terneuzen en alles wordt voor je gedaan. Duimen jullie voor ons.......

Ik kan niet slapen...........

........dus ben ik maar weer uit bed gekomen. Ik lig toch maar te malen, en om even mijn gedachten te verzetten kan ik natuurlijk mooi even een stukje mailen.
Dit weekend lekker bezig geweest. Zaterdagmorgen heeft mijn jongste met zijn team alweer gewonnen (en hij heeft een keer gescoord). Ze hebben nog niet verloren, dit seizoen, en staan nu met 5 punten verschil bovenaan in de competitie.

Volgende week moeten ze spelen tegen de nummer 2 in competitie. Jammer dat ik er dan niet bij kan zijn, ik zit dan in Doorn (ook leuk).

's Middags zijn we nog wezen kijken bij het 1e team van de Boys, dat moest spelen tegen Nieuw-Lekkerkerk. Eindigde in gelijkspel, de eerste punten voor het team zijn binnen.

's Avonds hebben we nog een rondje kermis gedaan, was gezellig, 3 knuffels was de oogst en en zak oliebollen (sorry SonjaB).

Vandaag heb ik lekker gescrapt, een CJ-bijdrage afgemaakt en 2 lootjes gemaakt. Moet er nog foto's van maken, maar dat is voor morgen.

Tussendoor nog een regenboog kunnen bewonderen.

Dat vind ik altijd zo'n wonderlijk verschijnsel. Zodra het regent terwijl de zon schijnt, zal ik altijd even kijken of ik een regenboog zie.

Vanavond heb ik op tv nog zitten kijken naar de herdenkingsdienst voor Steve Irwin, de Crocodile Hunter.

Ik vond het zeer indrukwekkend. W. is een grote fan van hem. Hoewel ik altijd heb gezegd dat hij nog wel eens zou worden gedood door een krokodil, omdat hij altijd zo tot het randje ging, had ik nooit verwacht dat een steek van een pijlstaartrog hem fataal zou worden. Niet iedereen is even gecharmeerd van hem, maar je kunt zeggen wat je wilt, hij heeft wel veel betekend voor het behoud van de natuur.

Nou, ik ga maar weer slapen (hopenlijk lukt dat). Eerst nog even klijken bij de kids en ze een aai over de bol geven.

Hebben jullie dat nou ook??

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je een paar dagen misselijk van de spanning bent, omdat je kind iets heeft waarvan je niet weet wat het is.......

R. had vorige week een pijnlijke knie na het voetballen. Nu is dat wel eens vaker, maar deze keer bleef er iets knagen.
En toen hij maandag na afloop van de training weer klaagde, had ik zoiets van.... toch eens naar laten kijken. Hij heeft ook een bult net onder zijn knieschijf.
Toen hij dinsdag zei dat het nog steeds een beetje zeer deed, wist ik het zeker. Woensdag een afspraak maken bij de huisarts.
Gelukkig konden we al om 9 uur terecht en toen R. zijn knie liet zien en vertelde dat het een beetje pijn deed, merkte de huisarts direct die bult op. "Daar wil ik even een foto van laten maken", zei hij. "Het kan exostose zijn, maar voor de zekerheid even een foto." En nadat hij een voetbalknie had uitgesloten stonden we weer buiten met een verwijsbrief voor een rontgenfoto in de hand. 's Middags konden we al terecht op de rontgenafdeling.

(R., en W. trouwens ook, heeft exostose, dat is een goedaardige vorm van botgroei die overal in het lichaam kan voorkomen. Zo had R. een haakvormige botgroei op zijn bovenarm, zeg maar daar waar je een kind altijd bij zijn armpje pakt, als ze stout zijn. Inmiddels is dat vergroeid met zijn bovenarmbot en merk je er niets meer van. W. heeft dat ook, iets meer naar de schouder toe en hij heeft ook een botpuntje achter zijn oorschelp.)

Eerst een foto van de voorkant van de knie/onderbeen. En terwijl de zuster R. op zijn zij manoeuvreerde voor een foto van de zijkant keek ik op het beeldscherm naar de gemaakte foto. En dat had ik beter maar niet gedaan.....
Ik zag twee scheurlijntjes lopen over de knieschijf. Toen de 2e foto gemaakt was keek de zuster even of deze duidelijk was en toen zag ik het..... een rond bolletje ter hoogte van de bult.
Oooo, ^^$&#*# Wat is dat nou weer.
Met de mededeling dat we na 2 werkdagen de huisarts konden bellen voor de uitslag stonden we weer buiten.
En dan begint het wachten....
De hele verdere dag en de volgende dag spookte er vanalles door mijn hoofd en toen ik exostose op internet opzocht, werd ik daar ook niet blij van....

Gistermiddag rond kwart voor 5 (er was toen nog maar 1 werkdag om) hing ik al aan de telefoon; ja de uitslag was binnen, zo zei de assistente, maar de huisarts was al naar huis. Vandaag terugbellen dus.
Om 14.00 uur belde ik al terug (terwijl er normaal pas na 16.30 uur gebeld kan worden) maar je zal net zien, dan bel je om 16.45 uur en dan is de dokter al naar huis omdat er weinig patienten op het spreekuur zaten.
Nee, zei de assistente, de dokter belt na 16.30 uur teurg. En dan begint weer het wachten....
Tegen 16.50 uur had ik het niet meer, dacht dat ieder moment de dokter voor de deur kon staan met slecht nieuws.
Gelukkig, om 17.05 uur belde hij terug.
Het was inderdaad exostose, niets ernstigs dus, maar hij wilde toch dat de orthopeed de foto's eens zou bekijken. Toen ik daarop vroeg waarom, zei hij dat hij eens wilde weten of bijv. een schop tegen je knie er voor kan zorgen dat zo'n exostoseplek ontstaat. En of het interdaad kan dat zo'n plke door het groeien weer kan verdwijnen. Hij belt daarover in de loop van volgende week terug.

Een pak van mijn hart........niets ernstigs.....waarom maak ik me toch altijd zo druk om dit soort dingen??

Nogmaals Land van Saeftinghe

Op verzoek nog een stukje over het Land van Saeftinghe (zie blog van dinsdag 12 sept.)
Gisteren kreeg ik een CD-Rom met daarop foto's die door een andere ouder waren gemaakt en waar ik (helaas) maar al te vaak op sta.
Hieronder een paar foto's.
Het begon allemaal halverwege de tocht toen de zool van mijn schoen voor de helft losraakte. Met behulp van een stukje touw van de gids en mijn veter heb ik samen met R. mijn zool zo goed als het ging weer onder mijn voet en schoen gebonden.

Toen maar verder gelopen, wat natuurlijk niet zo makkelijk ging. Inmiddels zijn de groeven van je schoenen zo vol met modder dat je geen grip meer hebt. En dus alles extra voorzichtig doet.

Hier ga ik heel voorzichtig naar beneden. Het is namelijk zo glad, dat je bij de minste of geringste beweging valt. Als je eenmaal in de modder staat gaat het redelijk maar dan moet je weer omhoog, naar een droog stuk gras en dan is het soms makkelijk als er een sterke man is die je de helpende hand reikt.

Voornamelijk kwam het er op neer dat het ploeteren door de modder is.

Je zakt vaak tot halverwege je kuiten in de modder en geloof maar dat dat zwaar loopt.

En op een gegeven moment was het zover hoor. Inmiddels had ik mijn schoen met kapotte zool al uitgedaan en dan loop je op een sok en een schoen, heel ongelijk en van grip is natuurlijk geen sprake meer. En dan ga je dus.........

Nu zie je me nog lachen, maar een minuut hierna viel ik nog een keer, precies op mijn stuitje...en dat was niet fijn.....

Affijn, inmiddels is de spierpijn en de pijn in mijn stuitje weer weg, de schoenen zijn ter plekke nog weggegooid (zie je dat ik mijn schoen in mijn hand heb, en 1 aan mijn voet), de kleren zijn weer schoon en iedereen vond het een fantastisch leuke middag. En daar gaat het uiteindelijk om.........

Jarig!

Gisteren was ik jarig.
Zondag had ik het al voor de familie gevierd, en gisteren kwamen er nog wat vriendinnen. Ik ben weer vreselijk verwend. Van man en kids kreeg ik 2 bedels voor aan mijn tedoraketting.

De grote bol en het bedeltje links ervan waren door mijn oudste zoon uitgezocht (de rest had ik al).

Van mijn familie heb ik voornamelijk geld gekregen (wat moet ik daar toch mee doen?? Wacht eens, ging ik de 30e niet naar een grote scrapwinkel??)

Van vriendinnen kreeg ik bloemen, chocolade, een pakket met dipstokjes, kruiden en olijfolie, nog meer chocolade (hoezo chocloholic?), leuke onderzetters, gemaakt van oude tegeltjes.

Ik ben dus weer reuze verwend.

Suus

Vandaag kregen we Suus op bezoek. Ik vierde alvast mijn verjaardag. Omdat alle familie ver weg woont, doen we dat altijd in het weekend.
Voor wie het niet weet, Suus is het dochtertje van mijn zusje en zwager. Ze wordt 6 december 2 jaar. We zien elkaar niet zo vaak, eigenlijk alleen maar bij verjaardagen, vader- en moederdag en kerst. En soms eens als we toevallig tegelijk bij mijn ouders zijn. Een mooiem geglenheidnom weer eens een paar foto's te maken, dan kan ik weer eens een meisjes-Lo scrappen.
Ik had nog een klein stoeltje van toen W. en R. klein waren en daarop zat ze als een prinsesje.

Suus is helemaal fan van onze katten. Op een gegeven moment kroop ze bij Blacky in de buitenren.

Blacky vond het allemaal wel goed hoor. Maar op den duur wilde er ze toch weer uit.
Leuk om haar, en haar ouders en de rest van de familie, weer te zien.

Naar de kermis

Het is weer zover. De kermis is er weer.
Elk jaar rond mijn verjaardag strijkt de kermis neer in ons stadje. En daar willen ze wel naar toe natuurlijk.
Ze kregen elk een vast bedrag om mee te doen wat ze willen. Gaan ze in een attractie, visjes vangen (zijn ze inmiddels te oud voor), naar de schiettent, snoep kopen of.............?
W. had al snel de automaten ontdekt en was daar niet meer weg te krijgen. Hij moest en zou muntjes werpen. Het was zo aanstekelijk dat ook R. daar een deel van zijn geld aan ging wagen.

Zelfs voor ons was het aanstekelijk want G. (die anders gruwt van alles wat met kermis te makne heeft) wilde een bakje muntjes om het ook eens te proberen.

Dat alles resulteerde uiteindelijk in een pratende klok en nog wat punten over (voor als we nog eens gaan, volgend jaar of zo).

Rutger wilde zijn geluk nog eens beproeven bij het gooien van ballen en "won" daar een skeletsleutelhanger en een pistoolsleutelhanger. Daarna wou hij nog even doelschieten en dit had weer een opblaasbare knots tot gevolg. Na een zak oliebollen gekocht te hebben, zijn we weer huiswaarts gegaan.

De kids gaan morgen vragen of opa en oma ook mee willen naar de kermis. Wie weet.............

Vandaag ben ik met Rutgers klas meegeweest naar het Verdronken Land van Saeftinghe.
Dat is een natuurgebied dat bij vloed onderloopt en bij eb weer "begaanbaar" is. Elk jaar gaan de groepen 6 van onze school daar op excursie. Omdat in juni het getij ongunstig was mochten de groepen nu in september eindelijk. Het was gelukkig mooi weer (eigenlijk te warm) en dus zijn we gaan moddertrappen.

Hier zie je een beetje wat de bedoeling is. Je moet dus verschillende hoogtes overbruggen en dat is best glibberig.

Dit is dus een stuk slik dat normaal bij vloed onderwater staat. Je zakt soms tot je knieen in de modder en zie daar maar eens uit te komen. Dan zie je er na verloop van tijd uit zoals Rutger op de foto hieronder.

Het kind in het witte tshirt dat net naar boven klimt is Rutger. Even later glijdt hij waar de kinderen bovenop links staan weer zittend naar beneden om dan in het water terecht te komen.

Al met al een leuke maar zeer vermoeiende middag, waar op het eind en welverdiende douche nodig was. Foto's waarop ik sta (en je mij dus ziet vallen) komen nog.

Leuke post vanmorgen

Vanmorgen lagen ze op de mat. Mijn prima flowers.
Ik was een eind door mijn voorraad heen (vooral de blauwe) en ik had al op een heleboel sites gekegen maar nergens blauwe meer te vinden, natuurlijk. Overal op.
Tot ik een site tegenkwam waar ze nog wel waren en het mooie was, ze verstuurt ze per zakje ipv met het flesje erbij. Scheelt een hoop in de verzendkosten. En als je wilt kun je ook een half flesje laten versturen. Want ik hoef geen honderd gele flowers maar zo'n 20 is dan wel weer leuk.
Ik ben weer helemaal blij!!
Nu snel even naar Blokker of Xenos voor een paar leuke glazen flesjes of potjes om ze in te doen. Want zeg nou zelf.......... het staat toch leuker in een potje op je vensterbank bij je scraptafel dan zo in een plastic zakje!!

Nog een CJ

En me vandaag achter nog een CJ gezet.
Dit keer was het onderwerp "Hoe kom ik van A naar B".

Bij mij zeer makkelijk: 99 van de 100 keer met de auto.

Circle Journal

Gisteren mezelf weer eens gestort op een Cicle Journal. (Voor degenen die niet weten wat het is: een scrapalbum, wat een jaar lang door Nederland reist en op die reis 12 mensen aandoet die dan hun bijdrage leveren over het onderwerp waar het CJ over gaat).

Dit CJ ging over "Listen, Learn, Know". Je schooltijd dus. Natuurlijk had ik nog wel wat foto's van mezelf op diverse scholen maar daar sta ik zoooooooooo stom op. En er natuurlijk geen negatieven van, en mijn scanner deed niet wat ik wilde. Enfin.... het kwam er op neer dat ik van internet een paar plaatjes heb geplukt die met school te maken hebben. Geweldig toch, van die sites waarop honderdduizenden foto's staan over heel veel onderwerpen. Em als je niet beter wist zou die foto van het rekensommetje toch net zo goed mijn hand kunnen zijn?

Ik heb er al meer gebruik van gemaakt. De foto van de rontgenhanden van Werner kwam ook van zo'n site.

Werner dacht dus echt dat dat een foto van zijn handen was. ""Maar mamma, ze hebben toch een foto van een hand genomen?" Ja schat, maar je moeder weet wel wat trucjes.

Uitslag foto's

Vandaag belde de dokter met de uitslag van de foto's van Werners handbotjes (zie blog foto's maken).
Hij had een grafiek uitgezet met daarop de lengte van Werner op 8,5 jaar (1.41 m), de lengte nu 180 cm (bijna 13 jaar) en de lengtes van G. en mij (resp. 185 en 175 cm).
De foto liet zien dat Werners botleeftijd maar iets voorliep (dus geen jaren) wat betekent dat hij nog veel kan groeien. Wat betreft de lengte van nu lijkt het zo dat hij al redelijk is uitgegroeid. Daarin spreekt de foto de grafieken dus tegen.
En omdat de groei remmen niet iets is van even een pilletje slikken, stuurt de huisarts Werner door naar de kinderarts. Het kan dus best zijn dat de kinderarts door onderzoeken te doen, erachter komt dat Werner niet meer veel zal groeien, of juist wel en dan zal worden besloten hoe dit aan te pakken.
Hij zal dan groeiremmers moeten nemen, wat dus hormonen zijn en waardoor hij, vervroegd, in de puberteit komt.
Nou dokter, daar zie ie al in hoor. Weet ik uit ervaring.
Morgen maar bellen voor een afspraak.
Wordt dus vervolgd (over enkele weken).

Rolodex-kaartjes

Vanmorgen was ik op de koffie bij Sonja, een scrapvriendin van mij. Het gesprek ging natuurlijk (bijna) alleen maar over scrappen en op een gegeven moment kwamen we op de mailgroepen. Ik heb me ingeschreven voor een rolodex-swap waar zij nog over twijfelde. Het gaat over de kaartjes van het "draaibaar visitekaartjessysteem" van het Kruidvat. Ik heb zo'n ding en toen ik vroeg of zij zo'n kaartje voor mij wilde maken, bleek zij er ook een te hebben. En van het een kwam het ander. Zij ging er ook over denken mee te doen, ze vond het alleen niet zo leuk dat ze eigenlijk niemand echt kende van die groep. Dat is natuurlijk wel zo, maar de meeste mensen die ik echt ken, scrappen niet en de meeste mensen die scrappen, ken ik niet echt. Vandaar dat ik meedoe met die swap, dan heb ik toch in ieder geval zo'n 20 kaartjes, gescrapt en wel.
Enne Sonja ..................... ik ben vast begonnen en heb er 1 gemaakt als proefje. Goedgekeurd???

Het kan natuurlijk ook met de echte Rolodex-kaartjes of gewoon een visitekaartjesbakje en visitekaartjes van bijv. de Hema of Bruna. Ook leuk om er je adressenboek van te maken, met allemaal kaartjes van je familie en vrienden (die je hoogstwaarschijnlijk wel zelf zult moeten scrappen).