Scrappen

Ik heb me, tussen de (voorbereidingen voor de) kerstvieringen op school, nog laten "verleiden" mee te doen met een kerstornamentjes-swap en een rolodexswap.
Met 4 meiden van "mijn" scrapgroepje hebben we kerstornamentjes uitgewisseld.

Deze heb ik gemaakt

en deze heb ik ontvangen.

Er is er nog een onderweg. Die is in de kerstpost blijven hangen....

Verder nog 18 rolodexkaartjes gemaakt voor een andere groep. Mijn kaartjes zijn een lift van een kaartje van M. die ik samen met de kerstornamentjes had ontvangen. Bedankt M. voor het idee.

Dan heb ik nog een Lo gelift voor de scrapgroep, maar die mag morgen pas geshowed worden.

Schaatsen

Vandaag ging Rutger met de klas schaatsen.

Jaja, er ligt een heuse ijsbaan op de markt. En die ligt er de hele kerstvakantie.....

Gisteren de schaatsen opgezocht. Gelukkig pasten de schaatsen die we ooit voor Werner hebben gekocht nu perfect voor Rutger.

En dat scheelt minstens een kwartier schaatsen. Want als je zelf geen schaatsen hebt kun je ze op de baan huren, maar met zo'n 100 kinderen duurt het natuurlijk een poosje voordat iedereen is voorzien van schaatsen.

De kinderen die zelf schaatsen hebben mogen dan eerst op het ijs.

En dat is toch wel wennen.....

Natuurlijk nog even op de foto met Niek.

Even snel tussendoor

Zo zag het er vanmiddag in de kerk uit.

De decors en de kleding staan klaar voor de musical.....

en de kerstballen, voor wanneer de kinderen de kerk verlaten, lagen klaar in grote manden.

Nu snel eten, m'n kerstkleren aan en weer terug. De musical begint om 19.00 uur.

Kerstdobbelspel

Bij deze dan de uitleg van het kerstdobbelspel, dat wij met onze familie spelen.

Om het spel te spelen heb je een dobbelsteen nodig en een heleboel (kleine) kadootjes.

Iedereen koopt voor een x-bedrag kadootjes die iedereen kan gebruiken (bijv. agenda, pen, wekker, rol wc-papier, zakdoek, mok, loterij briefje. Alle kado's moeten zijn ingepakt. En dan is het natuurlijk het leukst dat je aan de buitenkant niet makkelijk ziet wat er in zit.

Alle kado's worden op een grote stapel gelegd en het spel kan beginnen.

Je maakt even uit wie er mag beginnen (bij ons altijd een kind).

Als je een 1 gooit dan mag je een kadootje van de stapel pakken (let op: je mag het nog niet uitpakken en ook nog niet houden).

Als je een 2 gooit dan mag je een kadootje van iemand anders pakken (niet uitpakken en nog niet houden of als al een uitgepakt kado heeft dat jou wel aanstaat, mag je ook dat pakken). Als nog niemand iets heeft, jammer dan....

Als je een 3 gooit, moet je een kadootje van jouw stapel (als je die hebt) geven aan je rechterbuurman/-vrouw).

Als je een 4 gooit moet je een kadootje terugleggen op de stapel (ook als je het al uitgepakt hebt).

Als je een 5 gooit moet je een kadootjes van jouw stapel geven aan je linkerbuurman/-vrouw.

Als je een 6 gooit mag je een kadootje uitpakken (maar nog niet houden, iemand anders kan het dus nog afpakken of misschien moet je het wel terugleggen op de stapel).

Na een poosje kun je de regels iets veranderen, bijv. als je een uitgepakt kadootje hebt en je gooit 6, dan mag je het uitgepakte kado houden (en leg je het dus apart van de andere, zodat niemand het meer afpakt).

Of, als het te lang gaat duren, als je 1 gooit mag je een kado pakken en meteen uitpakken. Zo kun je de regels zelf iets veranderen.

Veel plezier.

(de ervaring heeft geleerd, dat na afloop van het spel, er over en weer wordt geruild)

Kerstquiz

Op een site kwam ik een kerstquiz tegen.
Het leek me wel wat om dat eens te bloggen.
En misschien maak ik er ook wel een LO van.

Het zou leuk zijn jullie antwoorden te zien op jullie blogs.

1. Egg Nog of Warme chocolademelk?
Warme chocolademelk (met een grote dot slagroom).

2. Pakt de kerstman de kado’s in of zet hij ze gewoon onder de boom?
Ingepakt natuurlijk.

3. Gekleurde of witte lichtjes in de boom?
Witte lichtjes.

4. Hang je Mistletoe op?
Nee.

5.Wanneer tuig je de boom op?
Zo rond 15 december.

6. Wat is je favoriete kersteten?
Maakt niet uit, het gaat om het gezelschap.

7. Wat is je leukste herinnering aan kerst toen je kind was?
Mijn opa’s en oma’s kwamen altijd.

8. Maak je kado’s op op kerstavond?
Nee.

9. Hoe versier je de kerstboom?
Met zilveren en blauwe ballen/ornamentjes.

10. Sneeuw! Hoe je ervan of haat je het?
Ik vind het leuk, totdat het gaat smelten. Ik heb liever dat het dan meteen weg is. Die drab, daar hou ik niet van.

11. Kun je schaatsen?
Ja, maar het is lang geleden.

12. Herinner je je mooiste kado?
Laatste kerst, toen kreeg ik een ring met daarin 3 diamantjes (een voor Geerard en de andere twee voor mijn 2 kids)

13. Wat is het belangrijkste met kerst voor jou?
Samen zijn met de mensen om wie ik geef.

14. Wat zit er in het topje van jullie kerstboom?
Een blauwe piek (of eigenlijk 2, want wij hebben 2 kerstbomen).

15. Wat is je favoriete kersttraditie?
Een kerstdobbelspel. Dat doen we nu al een aantal jaar met mijn kant van de familie en is ieder jaar weer goed voor urenlang plezier. (Voor uitleg laat een berichtje achter en is er interesse, dan blog ik het wel).

16. Wat vind je leuker: krijgen of geven?
Geven.

17. Wat is je favoriete dessert bij het kerstdiner?
IJs. Met slagroom en/of chocolade(saus).

18. Wat is je favoriete kerstliedje?
Do they know it’s Christmas (of de kerstliedjes die mijn kinderen zongen toen ze nog klein waren, soms met hele rare woorden.....)

19. Kerstkransjes. Lekker of niet?
Soms.

20. Wat is je favoriete kerstfilm?
Santa Claus 1 (en 2 is ook leuk).

De kerstboom

Bij het lezen van de mail kwam ik onderstaand relaas tegen over een kerstboom.

Het leven van een kerstboom

Het hele jaar sta ik heerlijk in het bos,

niet in een standaard, maar gewoon lekker los.

De hele familie gezellig om me heen.

allemaal, net als ik, op een been.

Maar dan komt december, fijn voor de mensen.
Wij bomen kunnen wel iets anders wensen,

Mannen met bijlen om ons te kappen

staan doodleuk je hele familie om te hakken.

Daarna liggen we op een hoop in de wagen.

Ik lig bovenop dus mag ik niet klagen.

Bij de handelaar liggen wij op de grond,

een nare ervaring als je eerst altijd stond.
Dan het gezeur van klanten over ons figuur

wij zijn te vol, te kaal of te duur.

Er gebeurt heel wat voor men de koop sluit,

ze pakken je bij de nek en schudden je uit.

Je verlangt naar de plek vanwaar ze je haalden

per klant verlies je tientallen naalden.

Maar het ergste komt als je bent verkocht,

wat men dan uithaalt is zeer ver gezocht
Je wordt in een hoek van de kamer geplant

met een piek op je kop en een bal in de hand.

Pas tegen de avond is men met je klaar,

ik zit onder de kaarsjes en engelenhaar.
Ik denk: dat is dat, terwijl ik geeuw

maar dan komt ma met de spuitsneeuw.

Ze hadden zitten piekeren onder het eten,

wat ze toch aan mij hadden vergeten

Zo sta ik een aantal dagen voor gek

en dan halen ze mij opnieuw van mijn plek.

Alles gaat eraf, want ik wordt afgetuigd.

Ik voel me vrij en mijn hart juicht.
Dan pakken ze me beet, ik ben wat verwonderd.

Ik word zonder meer het raam uitgedonderd.

Zeker 15 jongens rennen op mij af,

slepen mij naar huis in een snelle draf.
Eindelijk zijn we er na een half uurtje

en gooien me dan in een schuurtje.

Daar ben ik niet de enige boom.

Ik ben weer bij mijn familie en denk dat ik droom.

Op een avond gaan wij weer op een hoop,
samen met mijn buurman dennenboom "Stoop".

Dat is het laatste wat ik weet,

daarna werd het verschrikkelijk heet.

Kerstgevoel

Eindelijk begint het hier een beetje te komen.... het kerstgevoel.

Vanmorgen heb ik een sterrensnoer opgehangen aan het achterraam (foto komt nog wel), dus de eerste toon is gezet. Deze week ga ik de kerstspullen van zolder halen, dan kunnen we de kerstbomen (ja, wij zetten er altijd 2) in het weekeinde zetten.

Op de voordeur hangt al een bordje.

Elke dag even een cijfertje veranderen en zo aftellen tot het kerstmis is.

(Aan het touwtje linksonder hangt een stukje schoolkrijt. )

Weer eens gescrapt

Eindelijk vandaag de CJ's afgemaakt, die er al een tijdje lagen. Ze zijn van 3 scrapvriendinnen.
Zoals iedereen ondertusen wel weet, hebben alle CJ's een thema, uitgezocht door de eigenaar van het CJ.
Deze had als onderwerp My favorite supplies en techniques. Echt een scraponderwerp dus.





De volgende had als onderwerp: Quotes. Je moest 2 quotes uitzoeken die obij jou passen of die je mooi vind en daar dan 2 pagina's van maken in vintage-stijl.

De laatste CJ had het mooie onderwerp: Secrets to a happy life. Welke levenslessen zou je willen doorgeven, die voor jou de geheimen zijn voor een gelukkig leven.

Zo, als het goed is heb ik december ma0ar 1 CJ te doen. 2 CJ's zijn afgelopen, die heb ik vorige week terug ontvangen, voor bovenstaande groep heb ik nu 2 maanden vooruit gewerkt.

Komt wel goed uit in de drukke decembermaand :))

Nog even over Sinterklaas

Gisteren stond dus onderstaand artikel in de krant, over de aankomst van Sinterklaas bij ons op school.

Dat de aankomst een succes was moge blijken.
Het is namelijk zo dat de basisschool een nieuw onderkomen krijgt, zo'n 100 meter verder. Daar moet een nieuwe school gebouwd worden en de hele oude school wordt dan gesloopt om plaats te maken voor aanbouw aan het voortgezet onderwijs dat naast onze school ligt.
De plannen zijn er al heel lang, de goedkeuring ook, alleen de uitvoering van het slopen van het oude gebouw (voorheen de dependance van onze school) wat daar nu staat laat nog op zich wachten.
Als ouderraad, wij zijn degene die de aankomst bedenken, haden we bedacht dat het wel leuk zou zijn om bij wijze van grap de Pieten te laten doen alsof ze de school kwamen slopen.
Ook als teken naar de gemeente natuurlijk. Daarom was een verslaggever van de plaatselijke krant ook uitgenodigd. Alleen had deze man begrepen dat de Pieten echt het eerst gat in de school zouden slaan........
Toen deze man er achter kwam dat het alemaal een grap was, was hij vreselijk gepikeerd en beledigd en vertelde dat het stuk met foto NIET in de krant geplaatst zou worden.
Na een paar uur was hij blijkbaar weer wat agekoeld want toen belde hij naar school iom zijn excuses aan te bieden voor zijn reactie en hij zou kijken wat hij ging plaatsen.

Het is nog een leuke foto geworden en het bericht vertelt over het feit dat de dependance nu voor de kerst tegen de vlakte gaat (is toegezegd door de gemeente) en dat dan kan worden begonnen met de nieuwbouw, zodat de school najaar 2008 kan worden betrokken.

Trouwens, een heleboel kinderen dachten dat de Pieten echt de school kapot gingen maken (vooral de kleuters) en waren een beetje bang. Sint en Pieten hebben de kinderen snel gerustgesteld.

Sint op school

Vandaag op school Sinterklaas gevierd. Als lid van de ouderraad heb ik het voorrecht een hele dag aanwezig te zijn en alles mee te maken wat er gebeurd op school.

Heerlijk!

De intocht was super, het weer werkte mee en de ochtend heb ik doorgebracht met een van de Pieten die de hogere klassen bezocht (die 's middags pas een sint-viering hadden). (De kleuters werden ondertussen bezocht door Sint en 2 Pieten).

De meeste klassen waren bezig met de surprises (groepen 6 , 7 en 8) en de groepen 3, 4 en 5 deden allemaal leuke dingen. Piet werd vooral in de lagere groepen belaagd door kinderen met de meest leuke vragen. Van: "Weet jij hoe ik heet?" en "Hoe oud is Sinterklaas" tot "Ik heb gisteren een auto gekregen maar er zat geen gebruiksaanwijzing bij en mijn vader weet ook niet hoe het moet. Kun je de gebruiksaanwijzing even nasturen".

Echt lachen....

's Middags de viering van de midden- en bovenbouw bijgewoond. Alle groepen deden een optreden voor de Sint en 2 juffen deden een toneelstuk waarin Sint en de Pieten ook altijd meespelen.

Daarna nog even borrelen met een ontmaskerde Sint en de Pieten, schoolteam en de ouderraad. Altijd heel gezellig maar om 5 uur was ik blij weer thuis te zijn.

Al met al een geslaagde dag.

Jippie!!! Volgend jaar mag ik weer (al is het dan de laatste keer).

Op de foto de Sint, Pieten en de bijna voltallige ouderraad.

Sinterklaasverrassing

Gisteren vond ik een envelop op de mat. Niet openmaken voor 5 december stond er op. En Niet Vouwen.

Het was een envelop van mijn Secret Sint Swap-maatje. Een scrapgenote van een internetgroep waarin ik zit.

Vanochtend de envelop opengemaakt.
Er zat een pakje in....

en in dat pakje een gedicht

en een zakje kerststerren.

Dutch Dare 2#

En na Dutch Dare 1# heb ik meteen ook maar even de Dutch Dare 2# gemaakt.

Thema: iets over je woonplaats, de plaats waar je bent geboren i.o.d. En voorwaarde 2: zowel kleuren- en zwart-wit foto's gebruiken.



Op de zw/wit foto ons huis (in de sneeuw) en de kleine fotootjes laten een stukje van Terneuzen zien, te weten een stukje Oud Terneuzen in de binnenstad, het ophaalbruggetje en het schip van Kapitein van der Decken (de Vliegende Hollander) en op de laatste foto een zicht op de drukbevaren Westerschelde.

Journaling:
Ik woon nu ongeveer 20 jaar in Terneuzen, aan de Westerschelde. In de eerste jaren van mijn huwelijk vertelde ik aan iedereen die het maar wilde horen dat ik, zodra de Westerscheldetunnel er lag, meteen weer terug ging naar Zuid-Beveland. Pas toen onze jongste in 1996 werd geboren en de oudste naar de peuterspelzaal ging, begon er wat te veranderen. Ik ging Terneuzen steeds meer zien als "mijn" woonplaats, de paats waar wij, als gezin, thuishoorden.
Ook toen de Westerscheldetunnel werd gebouwd en geopend, waardoor de reistijd was teruggebracht van 1 1/2 naar 1/2 uur, wilde ik niet meer terug.
Inmiddels hebben we hier een heel leven opgebouwd, met allerlei leuke contacten en zou ik voor geen goud meer terugwillen.
Oke, wat winkelen betreft moet je niet in Zeeuws-Vlaanderen zijn, maar voor rest is hier van alles.
In Terneuzen komen de grote zeeschepen zo vlak langs de kust gevaren dat je ze bijna kunt aanraken, en je kunt zo lekker uitwaaien op de kilometerslange Scheldeboulevard.
Eindelijk kan ik zeggen: Terneuzen is nu mijn stad!

Dutch Dare #1

Ook ik heb me gewaagd aan de Dutch Dare #1.

Het onderwerp is Zuinig. Net wat voor mij (ahum).....

Tekst op journaling:

Dat Zeeuwen zuinig zijn, is een gegeven. Dat weet heel Nederland, dankzij de reclame voor een botermerk: “Hin cent te vee”. Dat was hun slogan waar alle Zeeuwen heel dankbaar voor waren. Niet dus!Toch zit er wel wat in die slogan hoor. Ik hoef maar te denken aan mijn grootouders en zelfs mijn schoonouders weten er wel raad mee. Mijn opa’s en oma’s waren zuinig. “Want wij hebben de oorlog meegemaakt." Dat was een veelgehoorde kreet. En het was natuurlijk zo. Tegenwoordig gooien we zo makkelijk iets weg. Maar zij, nee, zij niet. Kliekjes werden bewaard. Ik kan me goed herinneren dat er in de koelkast altijd een bakje stond met daarin de overschot gekookte aardappelen. Twee keer per week bakte oma die dan in roomboter en je had de lekkerste gebakken aardappelen ter wereld. En van oude kleren die in de voddenmand verdwenen werden knopen afgehaald en in de knopenpot gestopt, want je weet maar nooit. Prachtig vonden wij kleinkinderen dat, daar kon je zo lekker mee spelen. Mijn schoonvader, en ook mijn vader, heeft daar een snufje van meegekregen. Alles moet worden bewaard. Wordt er bijv. een schuurtje afgebroken in de tuin omdat de planken zijn weggerot en moeten worden vervangen, de spijkers haalt hij er wel uit, want ..... Inderdaad, je weet maar nooit. En inderdaad, als je eens iets nodig hebt, een schroefje of zo, pa duikt de schuur in en na even zoeken (soms heel lang zoeken, want het is wel ergens, maar waar) komt hij triomfantelijk aangelopen met het schroefje in de hand. “Zie je wel,” zegt ie dan: “Wie wat bewaard, die heeft wat”. Zeeuwse zuinigheid........ Had ik er ook maar wat meer van...........

Surprise-Wuppie-Piet

Werner moet voor school een surprise maken voor het Sinterklaasfeest. Het wordt donderdag al gevierd dus dat werd opschieten geblazen.


Aangezien hij maar een klein kadootje heeft gekocht hoefde de surprise ook niet zo heel groot te zijn.

Besloten werd een Wuppie-piet te maken.



"Mam, hoe doe ik dat?" klonk de onvermijdelijke vraag.


Oke, hier komt de werkbeschrijving en het uiteindelijke resultaat.


Je snijdt van karton twee cirkels van een behoorlijke doorsnede (gebruik een groot bord o.i.d.)
Snij daar uit het midden een rondje uit (met behulp van een beker).


Wikkel daar met zwart draad rond (ik heb 3 bollen wol gebruikt).

En maar door wikkelen

Als je ver genoeg bent (eigenlijk moet het hele gat dicht zijn) knip je tussen de twee kartonnen cirkels de draadjes door en trek je voorzichtig de twee kartonnen delen iets van elkaar en knoopt met een draadje daartussen de draadjes goed vast. Trek de cirkel er voorzichtig af.

Zo krijg je een pompon.

Dan een muts erop, voeten eraan en oogjes vastplakken.

Het kadootje zit onderaan de voeten vastgeplakt.

Het eindresultaat!!

PS. Simone is het meisje dat het kadootje krijgt!

CJ's

Vandaag de laatste hand gelegd aan drie CJ's.

Ze lagen al een poosje half klaar te wachten, maar vandaag tussen de bedrijven door, heb ik ze even afgemaakt en op de foto gezet.

De eerste CJ ging over " water". Wat heb ik met water....

Wij wonen dicht bij het strand dus daar zijn we vaak te vinden.

Het 2e CJ had als onderwerp " Travel". Zo'n zelfde onderwerp had ik al eens gehad in een CJ van een andere groep dus ongeveer dezelfde foto's gebruikt.

Het gaat over mijn droomreizen naar Amerika en Noorwegen.

Het laatste CJ had als onderwerp Wie ben ik. Een CJ over jezelf dus. Vreselijk!!!! Maar het moet...

Al met al nog niet eens zo slecht geworden, dacht ik....

Nog 3 CJ's liggen er die ik eigenlijk rond 1 december af wil hebben......

Allergietest

Zo ziet mijn arm er nu uit. Vanochtend moest ik langs de huisarts voor een allergietest. Ik slik al jaren medicijnen voor hooikoorts en sinds een paar jaar heb ik er ook nog een andere allergie bij die zich uit in exceem. En sinds kort kan ik ook niet meer tegen mijn eigen, oude vertrouwde merk dag- en nachtcreme....
Wel mocht je voor je test liet doen een paar dagen je medicijnen niet innemen. Nou dat heb ik geweten....zere, rode, branderige, jeukende ogen en een snotneus.

De test bestaat uit een tiental druppels stof waar je allergisch voor kan zijn en een testvloeistof. Degene die de test afneemt zet de cijfers 1 t/m 11 op je onderarm en doe bij ieder cijfertje een druppel vloeistof waarna ze met een klein naaldje een prikje geeft in het druppeltje en zo zorgt dat de vloeistof net onder je vel komt. Voel je niets van hoor.
Ik had al meteen een jeuk/branderig gevoel bij een druppeltje, nr. 2. Dat bleek de testvloeistof te zijn, hier reageert iedereen op. Daarna moet ik toen minuutjes in de wachtkamer zitten en proberen niet te krabben......
Na 10 minuten bleken er 3 druppels een reactie te hebben gegeven, de testvloeistof en 2 andere. Dat zijn dus graspollen (he, dat wist ik nog niet) en huisstofmijt (leuk:( ).
Nu kwam ik aanmerking voor een nieuwe behandeling ter vervanging van de medicijnen die ik elke dag moet slikken.
Het bestaat uit een druppelmedicijn waarin de stof zit waar je allergisch voor bent. Door die stof in te nemen (onder de tong) raakt je lichaam hieraan gewend en zo kom je uiteindelijk van je klachten af. Wel moet je elke dag dus die druppel innemen en na 1 jaar heb je al een goede vermindering van de klachten. Het kan 3--5 jaar duren voordat je helemaal klachtenvrij bent.
Wat moet ik nou??? Nu slik ik elke dag een tablet, wat ik waarschijnlijk nog jaren, zoniet mijn hele leven moet doen. Of straks een x aantal jaren een druppeltje innemen om er dan voorgoed(?) vanaf te zijn?
Wie heeft hier ervaring mee en wat zouden jullie doen??

O ja, je snapt natuurlijk wel dat ik meteen na afloop van de test mijn medicijnen weer heb ingenomen, meteen bij het buitenkomen van de spreekkamer zelfs al. En nu maar wachten tot ze gaan werken....

We are the champions

Een spannende dag......

Vandaag konden ze (Terneuzense Boys E1, de ploeg van Rutger) kampioen worden. Daarvoor moest gelijk gespeeld of gewonnen worden van Hontenisse E1, de nummer 2 van de competitie. In een eerder duel was al eens gewonnen met 5--2, maar of dat weer zou kunnen......
Een spannende wedstrijd begon. Na 10 minuten kon het eerste doelpunt worden bijgetekend, 0--1. Helaas kwam de tegenpartij op gelijke stand en net voor rust kwamen ze zelfs voor te staan. In de rust dus stevige peptalk.....
En dat hielp. De tweede helft was nog maar 30 seconden bezig en het werd 2--2. De spanning was te snijden, vooral de ouders (lees: moeders ;) ) hadden het niet meer van de spanning. Gelukkig bleven de Boys koel en 3 minuten voor tijd werd er 2--3 gescoord. En je begrijpt: na het laatste fluitsignaal kon er gefeest worden.
De ontbrekende coach werd gebeld en de champagne werd ontkurkd.
Daarna vlug douchen en in de auto's terug naar het thuishonk.
Daar was ondertussen al het een en ander geregeld en het team werd met het "We are the Champions" onthaald het clubgebouw.

In polonaise door het clubgebouw dus.

Daarna werd er gezamenlijk frietjes gegeten.

Rutger dacht toen dat het feest al was afgelopen maar.......

Voordat de wedstrijd van het eerste elftal begon (die deze dag thuis moesten spelen, en een van de spelers is de coach van Rutgers ploegje), werden alle spelertjes bij naam op het hoofdveld geroepen. Daar kregen ze een ovatie van het aanwezige publiek.

Bij het verlaten van het van het veld kregen alle spelertjes een trofee

en mochten ze nog een keer, met de spelers van het 1e elftal, het hoofdveld op voor een laatste welverdiend applaus.

Toen ik zojuist, toen ik Rutger naar bed bracht, aan hem vroeg wat hij vandaag het leukste had gevonden zei hij (tot mijn verrassing) : "Toen we op het hoofdveld werden geroepen, een voor een, en de speaker onze namen omriep. Dat vond ik het allerleukste."

En ik maar denken dat het laatste fluitsignaal, of het winnende doelpunt tot hoogtepunt zouden worden verkozen........

Heel Nederland danst

Vanmorgen om 11.15 uur was het zover. De school van Rutger (de groepen 3 t/m 7) deden mee aan de wereldrecodpoging om zoveel mogelijk mensen tegelijk te laten dansen.
Op de site http://www.heelnederlanddanst.nl/ kun je alles nalezen en de muziek en het dansje downloaden.

De kinderen gingen om 10.30 uur naar de sporthal om het dansje te gaan leren zodat om 11.15 uur, tegelijk met de rest van Nederland, te beginnen aan de recordpoging.
Wat een gekrioel was dat in de sporthal. Veel scholen uit Terneuzen waren met een of meer groepen komen opdagen en ook enkele sportverenigingen waren aanwezig. Zelfs de burgemeester deed mee.

Ook Rutger deed zijn best. Het was ook best een ingewikkeld dansje.

Hij staat bij het rode pijltje (sorry is een beetje slecht te zien, maar 2e kind rechts van de open plek links, snap je het nog)

Hier staat ie linksachter de meneer de zwarte trui.

Op site las ik net dat de recordpoging geslaagd is. Er deden 260.000 mensen mee. De precieze cijfers komen nog als alle getuigenverklaringen zijn geteld.

13!

Vandaag is hij 13, onze oudste.
Weer een mijlpaal.

Voor zijn verjaardag wilde hij een nieuw mobieltje, want mijn oude, wat hij tot nu toe gebruikte, was natuurlijk niet cool!

Dus vooruit, dan een Samsung X640, want "die hebben de meesten in mijn klas ook, mam".

Hij blij, wij wat minder, want hoe werkt in ...naam zo'n ding. Het boekje is al meermalen geraadpleegd en niet alles doet het nog zoals het hoort maar hij kan er mee bellen, sms-en en foto's maken en dat is voorlopig genoeg. De rest leert hij wel van kinderen in de klas, zegt ie.

Gelukkig.

Scrapuitdaging

Vandaag de uitdaging van een scraplift gepost op een scrapgroep.
Lees ik net daarna dat de uitdaging een week is verschoven omdat er veel zijn die uitdaging willen maken maar er niet aan zijn toegekomen.
Oke, ik heb me donderdag ook bewust achter mijn bureau gezet, want ik wilde hem af hebben. Eerst vond ik het een moeilijke uitdaging, vooral met al die bloemen. Dat past niet zo bij foto's van jongens...... Gelukkig had ik nog wat foto's van Suus op mijn PC staan, dus die maar gebruikt.

Zo zag de originele LO eruit die je moest liften....


En dit heb ik ervan gemaakt


Om de een of andere reden bleef het liedje van Rob de Nijs maar door mijn hoofd spoken bij deze foto's.

Het leek wel zomer,
toch was het pas eind mei
Zo'n dag waarvan je denkt
die gaat niet meer voorbij

Vandaar de titel.
In roze pen staat boven de cirkel: Wie een wonder wil zien, hoeft maar naar een kind te kijken
Onder de onderste kleine foto staat nog: mei 2005.

Ik ben benieuwd naar de resultaten van de andere deelnemers en uiteraard ook naar de volgende uitdaging.

Weer wat CJ's af

Weer lekker aan de scrap geweest afgelopen week.
Er moesten weer wat CJ's opgestuurd worden en door de drukte de afgelopen weken was het weer snel-snel-snel om het op tijd op de post te krijgen.
Het eerste CJ had als thema: A coffee and tea moment


Het tweede CJ ging over All you need is love and..... Waar hou je nog meer van dan van je gezin/familie.

Het 3e CJ ging over dromen. Ik vond het een moeilijk onderwerp. Iedereen heeft dromen maar hoe zet je dat op papier. De meesten in het boek voor mij hadden als droom een baby of trouwen. Nou getrouwd ben ik al en baby's? Die tijd heb ik wel gehad....

Wat dan..... Uiteindelijk heb ik gekozen voor droomreizen, die ik ooit nog eens wil maken.

Inmiddels liggen er weer wat CJ's voor eind van deze maand. Als het goed is komen er begin december 2 CJ's terug van hun reis door Nederland. Mijn thema's voor die CJ's waren: Mijn stukje Nederland en Mijn scrapplek.

Ik ben heel benieuwd hoe de bijdrages van de deelnemers eruit zien.

Veder heb ik de liftlo voor een scraplijst ook af, maar die mag ik pas zondag laten zien, dus nog even geduld......

Speculaaspoppen

Het was een hele happening vandaag op de basisschool....
De speculaaspoppen van de aktie voor Pax Kinderhulp werden afgeleverd. En hoe.....

De chauffeur van de transportfirma die zorgde voor het transport van de fabriek naar onze school belde mij om 11.15 uur vanmorgen op met de vraag waar hij de vracht kon lossen. Hij stond nu in die en die straat. Ik wees hem de weg (hebben ze nog nooit van TomTom gehoord???) en beloofde ook naar school te komen. Tegelijk kwamen we aan, hij in een enorme vrachtwagen en ik te voet. Dat hij dus nooit de oprit naar school kon nemen zag ik al meteen, dat werd dus een probleem...... want hoe los je dan 130 dozen met elk 12 speculaaspoppen van 500 gram die op 3 pallets staan gestapeld.

"Ja mevrouwtje (?)", zei de chauffeur, ïk lever maar tot aan de stoep, de rest moet je zelf doen."

Nou, lekker dan.....

Hij laadde de pallets uit en zette ze op de stoep bij de school, nog zo'n 100 mter van de hoofdingang vandaan. En daar sta je dan....... Hoezo service :-(

Gelukkig kwam er een collega-ouderraadslid aangereden met haar man die bij de brandweer werkt. Hij zou wel even een palletdrager (heet dat zo?) regelen. En daar stond ik dus nog steeds, aan de kant van de weg met 1550 speculaaspoppen op 3 pallets.

Na 20 minuten kwam er een brandweerauto aangereden met chauffeur en de man van mijn collega-or. Nou ja, om 12.30 uur stonden de pallets eindelijk, na veel hobbels en bobbels, in een lokaal van school, klaar om verdeeld te worden onder kinderen, die via intekenlijsten de poppen hadden verkocht.

Vanmiddag om 13.15 uur zijn we begonnen met verdelen en naar de klassen brengen.

Met 6 vrouwen sterk hebben we om 15.10 uur (5 minuten voordat de school uitging) alle bestellingen in de klassen bezorgd. Om 15.15 uur zag je veel kinderen sjouwen met pakken speculaaspoppen. Sommigen haddeen maar 1 of 2 poppen verkocht, die liepen fluitend voorbij. Anderen hadden er veel meer verkocht en moesten hun vader of noeder in de klas roepen om te helpen sjouwen.....

Al met al is er toch ruim 2000 euro "verdiend" het goede doel. En daar doe je het toch uiteindelijk allemaal voor.

Waar rook is.....

is in dit geval geen vuur.....
Vanmorgen, het zonnetje scheen lekker door de ramen naar binnen, keek ik naar buiten en wat zag ik....
Het leek wel alsof de schutting rookte. He????
Ik keek nog eens goed en inderdaad, het leek echt wel alsof de schutting rookte.


Het vocht in de schutting werd door de zon verwarmd en steeg op. Soms zie je dat wel eens op een auto of zo maar op de schutting had ik het nog nooit gezien. Misschien nooit eerder zo goed gekeken...... Mooi he, de natuur...

Dokterspraatjes

We hebben er van de week twee doktersbezoekjes opzitten.

Als eerste kon ik maandag onder het mes(je).
Ik heb al jaren een verstopte talgklier op mijn rug zitten. Zeven jaar (of zo) geleden was ie ontstoken en moest dus worden opengemaakt. Affijn, dat leed was snel geleden, maar helaas kon de dokter niet de gehele talgklier verwijderen en je raadt het al..... ook nu was het weer ontstoken. Dus maandag naar de huisarts en ja hoor, moest weer worden opengesneden. Lekker klinkt het he.
Maar met een goede verdoving voel je er (bijna) niets van..... Resultaat: een snee van zo'n twee centimeter midden op mijn rug. Maar de pijn is weg en daar ging het uiteindelijk allemaal om. Wel moet ik, als de talgklier er na een week of 6 nog blijkt te zitten, terugkomen zodat ie nu volledig kan worden verwijderd. Maar hopen dat ie er nu volledig uit is anders kan ik nog een keer..... En je bent er toch zo'n anderhalve week zoet mee. Elke dag pleisters wisselen, alcohol erop en jeuken dat het nu af en toe doet.....

En vandaag hadden we een afspraak bij de kinderarts voor Werner. Eindelijk zouden we dan te weten komen hoe lang Werner uiteindelijk wordt. Voor niet-ingewijden..... Werner is bijna 13 (over 14 dagen) en meet nu al 1.80 m.Waar eindigt dat?
Dat weten we nu...... Na wat metingen, vergelijkingen, botfoto's bekijken en zo zal de lengte van Werner uiteindelijk worden ..... tatada.....

1.95 tot 1.98 m

Gelukkig, geen groeiremmers nodig. Wel moeten we over 6 maanden nog eens terug en moet ik alle meetgegevens van de GGD opvragen. Dan maakt de kinderarts nog een keer een vergelijking en evt. over een jaar nog eens een botfoto maken om te zien wat dan de botleeftijd is. Waarschijnlijk is dat dan een leeftijd die voorligt op zijn werkelijke leeftijd. Werner was hartstikke blij want hij zag die groeiremmers (1x per drie weken een injectie) helemaal niet zitten. We hadden gezegd dat we tot een lengte van 2 meter goed vonden en daarboven evt. iets zouden doen. Als het een beetje meezit blijft hij daar zo'n 5 centimeter onder.
Voorlopig eind goed, al goed.